⭕️ «خون شد»، اما چراغهای این خانه هنوز خاموش است
📌 مشکل بزرگ «خون شد» از نظر ساختاری، نه دیالوگهای کیمیاییوار است، نه شخصیتهای کیمیاییطور. مشکل اصلی آن در «قهرمان» هم نیست، در «آنتاگونیست» یا «حریف و همآورد قهرمان» است
♦️«خون شد» کیمیایی که دو سال پیش ساخته شد، سرانجام به اکران رسید و در سینماها و پلاتفرمهای اینترنتی به نمایش درآمد. «خون شد» پیش از آن که بر پرده بیاید، خون به پا کرد.
جواد نوروزبیگی، تهیهکننده «خون شد»، در مصاحبهای در آبان ۹۸ در روزنامه شرق میگوید: «اگر همه چیز طبق برنامه پیش برود و فیلم مراحل پساتولید را در زمان کافی پشت سر بگذارد، و به شرط انتخاب، برای نخستین بار در جشنواره فیلم فجر پیشرو به نمایش گذاشته خواهد شد.» نوروزبیگی نمیدانست در آبان خون میشود و جشنواره فجر تحریم.
هر چند، هر فیلمی که مسعود کیمیایی بخواهد بسازد، از همان روز نخست رسانهای میشود و از انتخاب بازیگر تا کلید خوردن و آغاز فیلمبرداری، موضوع خبرگزاریها میشود، اما «خون شد» به دلیل تحریم جشنواره فجر در سال ۱۳۹۸ خبرسازتر شد. برخی گفتند کیمیایی روغن ریخته را خرج مسجد کرده است و دیده است فیلمش جایزه نمیبرد، قمپز در کرده است. اما کیمیایی آن جشنواره را به دلیل عزادار بودن مردم در قتلعام آبان و سقوط هواپیمایی که میگفتند «بر اثر خطای انسانی سقوط کرده»، اما مشخص شد «بر اثر شلیک موشک سپاه ساقط شده» است، تحریم کرد. کیمیایی نیاز به خالی بستن و قمپز در کردن ندارد. فیلمی که کیمیایی بسازد، دیده میشود؛ حتی اگر فیلم بیارزشی باشد. زیرا دیدن فیلم بیارزش از کارگردانی که پرونده ارزشمندی دارد، به هر حال بهتر از دیدن فیلمهای بیارزشی است که کارگردانان «ارزشیِ» بیارزش میسازند.
کیمیایی در همان سال ویدیویی منتشر کرد و در آن گفت: «من هیچوقت اهل جشنواره نبودم و سمت و سویم همیشه مردم هستند و نگاه میکنم میبینیم که مردم روزگار سختی را میگذرانند و روزی نیست که خبرهای بد نشنویم. دلم نمیخواهد فیلمم در جشنواره فجر نشان داده بشود.» و همین موجب شد که پشت سینه ستبری که او سپر کرده بود، سایر هنرمندان هم بایستند و باز نام مسعود کیمیایی بهعنوان کارگردانی جریانساز، اما این بار در پشت صحنه سینما، بر سر زبانها بیفتد.
سرانجام، «خون شد» از طرف تهیهکننده به جشنواره فجر رفت؛ بدون آن که کارگردانی و فیلمنامه آن مورد ارزیابی قرار گیرد، و لیلا زارع در نقش «فاطمه» نامزد بهترین بازیگر نقش مکمل زن، و محمدرضا قومی، نامزد بهترین چهرهپردازی شدند.
داستان یکخطی «خون شد» ساده است. خود کیمیایی میگوید: «داستان خون شد به مثابه خانهای قدیمی است که همه چراغهایش خاموش بوده و هیچکس نیز در اتاقهایش ساکن نیست. در این میان یکی از ساکنین این خانه میآید و همه چراغها را روشن میکند.»
«خون شد» با سایه مردی روی کف کوچه و بعد دیوار و کرکره پایین کشیده شده مغازهها، همراه با موسیقی ستار اورکی که یادآور موسیقی اسفندیار منفردزاده در «قیصر» است، آغاز میشود. فضلی (سعید آقاخانی) به خانه پدری خود برگشته، چراغ سردر خانه خاموش است، و قرار است تا در آخر فیلم که دوباره فضلی است و کوچه و تاریکی، چراغ سردر خانه اینبار روشن باشد. البته اینبار فضلی زخم کاری خورده است و احتمال دارد بمیرد، اما هنوز یک کار نکرده دیگر باقی مانده است.
ادامه مطلب... 🖌 مصطفی عزیزی