یك روز،
شاید، یك روز،
همراه پرواز پرستوی عاشقی
واژه‌ی لبخند
به سرزمینِ سوخته‌ی من بازگردد
امید،
كوبه‌ی در را بفشارد
و سپیدی
جای تمامی اینِ سیاهی‌ها را پر كند.

آن روز بر مردگان نیز
سیاه نخواهم پوشید
حتی بر عزیزترینشان ...

«پروانه اسکندری»

#زن_زندگی_آزادی
#انقلاب_ایران
@designmanufacturing

Comments

Be the first to add a comment