🖋 شاید بتوان به سادگی به سوءتفاهم‌ها در زمینۀ اگزیستانسیالیسم پی برد. ... در حدود سی سال پیش باید دربارۀ روان‌پزشکی و اگزیستانسیالیسم در وین سخنرانی می‌کردم. در این سخنرانی در دو مورد نقل قول کردم که یکی، از نوشته‌های هایدگر و دیگری از بیمار اسکیزوفرنیکی بود که در بیمارستانی که من کار می‌کردم، بستری شده بود. بعد از پایان سخنرانی از حاضرین خواستم رأی بدهند کدام نقل قول از کدام یک از این دو نفر است. باور کنید که اکثریت، مطلبی را که از آنِ هایدگر بود به بیمار اسکیزوفرنیک نسبت دادند و برعکس. اما نباید از سر شتابزدگی از این تجربه نتیجه‌گیری کنیم. به هیچ وجه منظور من این نیست که از اهمیت هایدگر بکاهم و باید بپذیریم همان‌طور که بسیاری از متخصصان معتقدند، او انسان بزرگی است. این امر نشانگر آن است که زبان روزمره از بیان اندیشه‌ها و احساساتی که تاکنون شناخته شده عاجز است، اعم از این‌که عقایدی انقلابی باشد که فیلسوف بزرگی بیان کرده است یا احساس‌های عجیبی که فرد اسکیزوفرنیک تجربه کرده است. و چیزی که به این دو وحدت می‌بخشد محدودیت بیان است. ... چیزی مانند این در مورد هنرمند هم صادق است.

📚 از کتاب «معنا درمانی»، نوشتۀ ویکتور فرانکل 📚

@philosophycafe