کشتند تا که عشـق
بی یار و یادگار بماند
کشتند تا جدا
ز سر انگشت اشتیاق
گل‌ها بپژمرند به هر شاخ و شاخسار
کشتند تا دروغ را به کرسی بنشانند
کشتند تا امید بمیرد در این دیار
کشتند تا که آزادی
یک نغمه هم ز نی‌لبک سرخ خود ننوازد
کشتند تا سرود بگرید به زار زار
آری برای این همه کشتند
کشتند بی‌شمار
سیاوش کسرایی
#زن_زندگی_آزادی
#انقلاب_ایران
@designmanufacturing