✍بهزاد مهرانی
فضای مجازی روی اعصاب «آقا» رفته است.
آقایان و خانم‌های نامحترم در سال‌های متمادین به این خو گرفته‌اند که «متکلم وحده» باشند و منبری عمل کنند. البته این ویژگی فقط مخصوص «معظم له» نیست.
بسیاری از چیزدان‌ها و چیزخوان‌های بزرگ این مملکت هم همین بوده‌اند. آنها شعر می‌سرودند، سیاست می‌بافتند، دین‌یاری می‌کردند و مخاطب چاره‌ای جز این نداشت که گوشه ذهنش به بسیاری از این مهملات بخندد یا شاید بگرید اما صدایش از یک شب‌نشینی پنج نفره آن‌طرف‌تر نرود.
بعد در زیر سایه استبداد فقیه، تاکسی‌ها محل بحث، تبادل نظر و جدال شد. در این میان توالت‌های عمومی شهر هم محل ابراز شعارهای سیاسی شد. گویا مردم اینگونه «توئیت» می‌نوشتند و گاهی برای هم «کامنت» می‌گذاشتند. آنجا هم بعضا بین عقاید مختلف نزاع در می‌گرفت.
آن چیزدان‌ها و چیزخوان‌ها که عرض کردم هم در سخنانی که در تاکسی‌ها رد و بدل می‌شد به دیده تحقیر می‌نگریستند و آن را سخنان مبتذل سیاسی و اجتماعی خطاب می‌کردند و هم شعارهای پشت در‌توالت‌ها را مسخره می‌کردند.
اساسا هر چیز که تریبون انحصاری را از دست آنها خارج کند مورد تخفیف و تحقیر چیزدان‌ها و چیزخوان‌ها قرار می‌گرفت.
فضای مجازی به مراتب گسترده‌تر صدای مردم تاکسی و شب‌نشینی و مردم پشت در مستراح‌نویس را به گوش‌ها می‌رساند.
این هم آزارشان می‌دهد.
مردمی که هر زمان به شکل زمانه، صدای‌شان بُریده شد و چیزدان‌ها و چیزخوان‌ها تحقیرشان کردند، امروز هم مانند همان روزها تریبون ندارند؛ نه رسانه دارند و نه روزنامه و …
و فضای مجازی صدای آنها را بلند کرده است.
این صدا «آقا» را می‌آزارد. این صدا آزارشان می‌دهد.
@PN_KFP
فضای مجازی روی اعصاب «آقا» رفته است.
آقایان و خانم‌های نامحترم در سال‌های متمادین به این خو گرفته‌اند که «متکلم وحده» باشند و منبری عمل کنند. البته این ویژگی فقط مخصوص «معظم له» نیست.
بسیاری از چیزدان‌ها و چیزخوان‌های بزرگ این مملکت هم همین بوده‌اند. آنها شعر می‌سرودند، سیاست می‌بافتند، دین‌یاری می‌کردند و مخاطب چاره‌ای جز این نداشت که گوشه ذهنش به بسیاری از این مهملات بخندد یا شاید بگرید اما صدایش از یک شب‌نشینی پنج نفره آن‌طرف‌تر نرود.
بعد در زیر سایه استبداد فقیه، تاکسی‌ها محل بحث، تبادل نظر و جدال شد. در این میان توالت‌های عمومی شهر هم محل ابراز شعارهای سیاسی شد. گویا مردم اینگونه «توئیت» می‌نوشتند و گاهی برای هم «کامنت» می‌گذاشتند. آنجا هم بعضا بین عقاید مختلف نزاع در می‌گرفت.
آن چیزدان‌ها و چیزخوان‌ها که عرض کردم هم در سخنانی که در تاکسی‌ها رد و بدل می‌شد به دیده تحقیر می‌نگریستند و آن را سخنان مبتذل سیاسی و اجتماعی خطاب می‌کردند و هم شعارهای پشت در‌توالت‌ها را مسخره می‌کردند.
اساسا هر چیز که تریبون انحصاری را از دست آنها خارج کند مورد تخفیف و تحقیر چیزدان‌ها و چیزخوان‌ها قرار می‌گرفت.
فضای مجازی به مراتب گسترده‌تر صدای مردم تاکسی و شب‌نشینی و مردم پشت در مستراح‌نویس را به گوش‌ها می‌رساند.
این هم آزارشان می‌دهد.
مردمی که هر زمان به شکل زمانه، صدای‌شان بُریده شد و چیزدان‌ها و چیزخوان‌ها تحقیرشان کردند، امروز هم مانند همان روزها تریبون ندارند؛ نه رسانه دارند و نه روزنامه و …
و فضای مجازی صدای آنها را بلند کرده است.
این صدا «آقا» را می‌آزارد. این صدا آزارشان می‌دهد.
@PN_KFP
1 comment
Log in to comment
سنگ پا قزوین را از رو این ملا ۲ زاری گرفتن