❇️پاسخ به نقد از روتبارد

بسیار محتمل است که بازار آزاد به ایجاد انحصار و قیمت های انحصاری منجر شود. اگر انحصار را وضعیتی بدانیم که در آن تنها یک فروشنده محصول وجود دارد، بدون تردید در یک مسئله لاینحل گرفتار می شویم. ما نمی توانیم محصولات مشابه را مگر با ارزش گذاری های واقعی و روزانه مصرف کنندگان مشخص کنیم. به علاوه، اگر در نظر بگیریم چنین انحصاری بدذات است ما باید رابینسون کروزوئه و جمعه را انحصارگرایان فاسد بدانیم، زیرا آنها در آن جزیره متروک ماهی و تخته های چوب را با یکدیگر مبادله می کردند. اما اگر کروزوئه و جمعه بدسگال نیستند چطور می توان یک جامعه پیچیده را که لزوما انحصارگرایی کمتری دارد فاسد و بدسگال دانست؟ در چه نقطه ای از قلمرو کاسته شده چنین انحصاری می توان آن را زیانبار تلقی کرد؟ چطور می توان بازار را در برابر تعداد بیشماری از مردم تشکیل دهنده جامعه مسئول دانست ؟
به علاوه، هر شخص می کوشد اطرافیان بهتری را دور خود جمع کند که این تلاش لزوما انحصار گرایی است. اما آیا این عمل بد است؟ آیا چنین نیست که خودش و اکثریت جامعه از دام بهتر وی سود می برند؟ در نهایت باید بگوییم انحصار با قیمت انحصاری که از نظر مفهومی قابل شناسایی باشد، در بازار آزاد وجود ندارد.
از اینرو، تحت هر تعریف قابل تأملی از قیمت انحصاری و انحصار باید اذعان شود آنها فقط از اعطای امتیاز انحصاری دولتی نشأت می گیرند و این امتیاز شامل تمامی تلاش ها برای تحت فشار گذاشتن رقابت است

@austrianschool ⏪⏪⏪

Comments

Be the first to add a comment