منوچهر نیستانی که شاعری کاملا معمولی و دست چندم بود، اشعاری کمونیستی در رد و نفی توسعه صنعتی ایران در دوران پهلوی میسرود.
یکی از اشعار او «کارخانه» نام داشت که همانطور که از نامش پیداست، در مذمت کار و تولید بود.
منوچهر نیستانی پس از انقلاب خیمنی و شرکا تا زمان مرگ، عضو انجمن نویسندگان و هنرمندان حزب توده بود.
و شاید برایتان جالب باشد که بدانید «مردم» یکی از اسامی مستعار او بودکه با آن شعرهای چپی میسرود؛ همان نامی که اینک مانا نیستانی با پدرتودهای دیگری مانند گلشیفته و عدهای چپول دیگر، روی بنیاد خود گذاشتهاند...