آیا ویروس کرونا در جامعه نابرابر ایران به عدالت شیوع پیدا میکند؟!
.
زهرا رحیمی مدیرعامل جمعیت امام علی میگوید: «در برخی مناطق کشور مواردی از ازدواج اجباری کودکان به دلیل شرایط اقتصادی بعد از کرونا گزارش شده است. با وجود توصیههای بهداشتی فراوانی که به افراد تحت پوشش جمعیت شده است، اما امکان رعایت این توصیهها برای خیلی از آنها وجود ندارد. در بخش پیشگیری از ابتلا، امکان در خانه ماندن برای خیلی از این افراد وجود ندارد. تعدادی از خانهها برای این افراد خانه نیست، پاتوق است یا محلی برای رفتوآمد قاچاقچیان. گاهی شاید هیچکدام هم نباشد. فضای ۴٠ متری با ١٠ نفر جمعیت، امکان ماندن در خانه را به افراد نمیدهد. یا مثلا کسانی که حتی به آب دسترسی ندارند چطور میتوان انتظار داشت مرتب دستها را بشویند؟...حتی باخبر شدهایم که این کودکان با این شایعه که تریاک از ابتلا جلوگیری میکند، به بازار مواد مخدر کشیده شدهاند.»
.
اصغر ایزدی جیران، مردمشناس میگوید: «گروههای آسیبپذیر از نظر مادی و غیرمادی حفاظت نمیشوند؛ نه بیمه دارند، نه شغل ثابتی و نه حتی خانهای. مدام به آنها برچسب زده میشود که دیگران را آلوده میکنند و خطرناکاند. این افراد حتی از نظر سیستم ایمنی شرایط مشابهی با طبقات متوسط و مرفه ندارند. بیماری جزء جداییناپذیر زندگی این افراد است».
.
ایزدی که ساکن تبریز است به شرایط
حاشیهنشینان این شهر اشاره میکند. به گفته او، در این مناطق در هر خانه یک تا دو بیمار زندگی میکنند: «میگویند در خانه بمانید، اما این توصیه برای قشر متوسط و بالای جامعه است. خیلی از این افراد سرپناه ندارند و کارتنخواباند. اگر هم سقفی باشد محیط برایشان خفقانآور است. آنها چارهای جز بیرون ماندن از خانه ندارند. بیشتر آنها را میتوان سرِ کوچههایشان دید که مشغول بازیاند یا گوشه دیوار تکیه زدهاند. وقتی میگویند در خانه بمانید تصویر خانوادهای بیدردسر ترسیم میشود که افراد در آن مشغول کتاب خواندن و فیلم دیدناند، اما خانوادههای آسیبدیده اینطور نیستند. گاهی بیرون ماندن، از خانه ماندن برای این افراد امنتر است».
.
برگرفته از روزنامه شهروند
.
#کرونا #فقر #تبریز #حاشیه_نشینی
@Tavaana_TavaanaTech