به مناسبت ۴ اردیبهشت ماه، ۹۸ اُمین همایون سالروز تاجگذاری شاهنشاه، رضاشاه بزرگ
پادشاهی که «باید» زمانه خویش برای نجات ایران بود.
پادشاهی که برای ایران زندگی کرد.
برای ایران جنگید.
پادشاهی که همه زندگیش به ایران اندیشید.
شاهنشاهی استوار و محکم و میهنپرست و کاردان و شجاع و پرتلاش
به قول شاه سخن، فردوسی بزرگ
همه مهتران خواندند آفرین
که ای شاه بینادل و پاکدین
شهنشاه بر مهتران مهتر است
ز کار آن گزیند کجا در خور است
به گواه تاریخ، کارنامه و برآیند عملکرد دوران حکمرانی رضاشاه بزرگ و محمدرضاشاه فقید، از نظر خدماتی که به ایران کردهاند، یکی از درخشانترین دوران کل تاریخ ایران و درخشانترین دوره تاریخ ۱۴۰۰ سال گذشته ایران است.
اصولا پایه و بنیان حکمرانی و کشورداری دو پادشاه پهلوی، برخلاف خلافت و سلطانیسم، بر اساس تامین «خیر عمومی» و منافع ملی میهن و ملت بود که فقط در کشورهای پیشرفته و مترقی دیده میشود.
کهنترین چمهای واژه «پرستیدن»، میتوان به پرستاری و نگهداری کردن و ستایش کردن و خدمت کردن و بسیار دوست داشتن، اشاره کرد.
و براستی که رضاشاه بزرگ و محمدرضا شاه فقید، تجلی و تبلور ایرانپرستی بودند، چرا که هم ایران را بسیار دوست داشتند و هم از ایران پرستاری و نگهداری کردند و هم ایران را ستایش کردند و خدمتها به ایران کردند.
بدون شک سپاسگزاری و گرامیداشت یاد و نام این دو پادشاه فقید میهن، رسم اخلاق و ادب و بزرگی است.
در پایان جا دارد پشتیبانی و حمایت کامل خودمان از شاهزاده رضا پهلوی، ولیعهد ایرانمان و وارث قانونی شاهنشاهی ایران را دوباره اعلام کنیم.
🔗 @vahid__bahman @PN_KFP