می‌بینم
ستاره‌ای کوچک می‌درخشد
و روی شاخه‌ی کوچکی از آفتاب
کوچکترین پرنده‌ی دنیا
آواز جویباری را می‌خواند
که از صدای چهار پرنده
کوچک‌تر است
با این امید کوچک
با این امید تافته در اشک...
من دور مانده‌ام
مثل تو
مثل هر دوست
و از کرانه‌ی شب
به وسعت گرفته‌ی چشم انداز می‌نگرم
شب
بی‌ستاره ترین شب
شب
سخت و سرد و وحشی ست...
«سعید سلطانپور»
#زن_زندگی_آزادی
#انقلاب_ایران
@designmanufacturing