گاهی درمانگر تازه‌کار یاری‌رسان‌تر از درمانگر باتجربه است!
وقتی پای انتخاب درمانگر به میان می‌آید، برخی افراد به دنبال درمانگری با تجربه هستند!
این البته کاملاً طبیعی است و درمانگران با تجربه با تنش کمتری در جلسات می‌نشینند. با وجود این، دونالد وینی‌کات ما را با سویه‌ی دیگری از درمانگری آشنا می‌کند و به ما می‌گوید که چگونه یک درمانگری که فقط چند سالی است که تجربه دارد، گاهی بهتر از درمانگر با تجربه عمل می‌کند.
با این حال ما از اصطلاح درمانگر "تازه کار" در سراسر این متن استفاده می کنیم
@farjamclinic
وینی‌کات ایده‌ای در مورد ارتباط مادر و نوزاد دارد که بسیار جالب توجه است. او می‌گوید زمانی که نوزاد از وضعیت وابستگی مطلق به مادر خارج می‌شود، نیاز دارد تا مادر با او ارتباط متوازنی برقرار کند. یعنی از مادر درخواست دارد پاسخ‌هایش صرفاً برآمده از نیازهای او باشد و نه بیشتر از آن. گویی بدین شکل نوزاد می‌تواند «ارتباط» تشکیل دهد. وینی‌کات می‌گوید مادرانی که فرزند اول‌شان را نگه‌داری می‌کنند، با توجه به اینکه پیش‌داشتی درباره‌ی نیازهای نوزاد ندارند، بر اساس نیازهای درخواستی نوزاد پیش می‌روند و بنابراین احتمالاً «ارتباط» مورد نیاز نوزاد شکل می‌گیرد. ولی مادرانی که با تجربه هستند و پیش از این فرزند یا فرزندان دیگری داشته‌اند، چون از نیازهای نوزاد مطلع هستند، پیش از آنکه نوزاد درخواستی داشته باشد، او را کامیاب می‌کنند، نوزاد چیزی شبیه به جادوگری در اینجا می‌بیند و بنابراین گویی ارتباط مورد نیاز نوزاد شکل نمی‌گیرد. وینی‌کات می‌گوید در این حالت نوزاد «بی‌قرار» می‌شود، جیغ می‌کشد و ممکن است آرام نگیرد. گویی نوزاد می‌خواهد به این عدم توازن اعتراض کند.
وینی‌کات با تشریح این وضعیت، اتاق درمان و مواجهه‌ی درمانگر-درمانجو را نیز بر اساس این مدل صورت‌بندی می‌کند. او می‌گوید به غیر از درمانجویانی که به وضعیت‌های خیلی ابتدایی واپس‌روی کرده‌اند، باقی درمانجویان غالباً از درمانگر می‌خواهند که با نیازهای او پیش برود و از او پیشی نگیرد. وینی‌کات می‌گوید درمانگران تازه‌کار غالباً به این نیاز مراجعان پاسخ می‌دهند چون تجربه‌ی کافی از وضعیت‌های روانی مختلف ندارند و بر اساس نیازهای مراجعان و آرام پیش می‌روند و همین باعث می‌شود که ارتباط بهتری با درمانجو بگیرند.
👌ولی درمانگران با تجربه، گویی حوصله ندارند که با مراجع «تاتی تاتی» کنند و تفسیرهایی می‌دهند که خیلی جلوتر از نیازهای مراجع است و بنابراین مراجعان را «بی‌قرار» می‌کنند. گویی درمانگر علم غیب دارد و چیزهایی می‌داند که درمانجو نمی‌داند. از این‌رو در غالب موارد ارتباط درمانی درست پیش نمی‌رود و ممکن است حتی به ختم درمان منجر شود.
نکته:واضح است که منظور از درمانگر تازه‌کار، درمانگری است که آموزش دیده و خود درمان شده یا در حال درمان است، ولی کم‌تجربه است.
#کلینیک_مشاوره_میرموسوی
وقتی پای انتخاب درمانگر به میان می‌آید، برخی افراد به دنبال درمانگری با تجربه هستند!
این البته کاملاً طبیعی است و درمانگران با تجربه با تنش کمتری در جلسات می‌نشینند. با وجود این، دونالد وینی‌کات ما را با سویه‌ی دیگری از درمانگری آشنا می‌کند و به ما می‌گوید که چگونه یک درمانگری که فقط چند سالی است که تجربه دارد، گاهی بهتر از درمانگر با تجربه عمل می‌کند.
با این حال ما از اصطلاح درمانگر "تازه کار" در سراسر این متن استفاده می کنیم
@farjamclinic
وینی‌کات ایده‌ای در مورد ارتباط مادر و نوزاد دارد که بسیار جالب توجه است. او می‌گوید زمانی که نوزاد از وضعیت وابستگی مطلق به مادر خارج می‌شود، نیاز دارد تا مادر با او ارتباط متوازنی برقرار کند. یعنی از مادر درخواست دارد پاسخ‌هایش صرفاً برآمده از نیازهای او باشد و نه بیشتر از آن. گویی بدین شکل نوزاد می‌تواند «ارتباط» تشکیل دهد. وینی‌کات می‌گوید مادرانی که فرزند اول‌شان را نگه‌داری می‌کنند، با توجه به اینکه پیش‌داشتی درباره‌ی نیازهای نوزاد ندارند، بر اساس نیازهای درخواستی نوزاد پیش می‌روند و بنابراین احتمالاً «ارتباط» مورد نیاز نوزاد شکل می‌گیرد. ولی مادرانی که با تجربه هستند و پیش از این فرزند یا فرزندان دیگری داشته‌اند، چون از نیازهای نوزاد مطلع هستند، پیش از آنکه نوزاد درخواستی داشته باشد، او را کامیاب می‌کنند، نوزاد چیزی شبیه به جادوگری در اینجا می‌بیند و بنابراین گویی ارتباط مورد نیاز نوزاد شکل نمی‌گیرد. وینی‌کات می‌گوید در این حالت نوزاد «بی‌قرار» می‌شود، جیغ می‌کشد و ممکن است آرام نگیرد. گویی نوزاد می‌خواهد به این عدم توازن اعتراض کند.
وینی‌کات با تشریح این وضعیت، اتاق درمان و مواجهه‌ی درمانگر-درمانجو را نیز بر اساس این مدل صورت‌بندی می‌کند. او می‌گوید به غیر از درمانجویانی که به وضعیت‌های خیلی ابتدایی واپس‌روی کرده‌اند، باقی درمانجویان غالباً از درمانگر می‌خواهند که با نیازهای او پیش برود و از او پیشی نگیرد. وینی‌کات می‌گوید درمانگران تازه‌کار غالباً به این نیاز مراجعان پاسخ می‌دهند چون تجربه‌ی کافی از وضعیت‌های روانی مختلف ندارند و بر اساس نیازهای مراجعان و آرام پیش می‌روند و همین باعث می‌شود که ارتباط بهتری با درمانجو بگیرند.
👌ولی درمانگران با تجربه، گویی حوصله ندارند که با مراجع «تاتی تاتی» کنند و تفسیرهایی می‌دهند که خیلی جلوتر از نیازهای مراجع است و بنابراین مراجعان را «بی‌قرار» می‌کنند. گویی درمانگر علم غیب دارد و چیزهایی می‌داند که درمانجو نمی‌داند. از این‌رو در غالب موارد ارتباط درمانی درست پیش نمی‌رود و ممکن است حتی به ختم درمان منجر شود.
نکته:واضح است که منظور از درمانگر تازه‌کار، درمانگری است که آموزش دیده و خود درمان شده یا در حال درمان است، ولی کم‌تجربه است.
#کلینیک_مشاوره_میرموسوی
Comments
Be the first to add a comment
Log in to comment