‍ ▪️تجربه زندگی خوب در هیئت

🔻من یک بچه هیئتی هستم و در هیئت بزرگ شده ام. از دهه 60 تا الان، همه جور هیئتی رفته ام. محرم سال های قبل هم تجربه ام از درباره برخی هیئت ها را نوشته ام. گرچه هیئت همیشه برایم همچون یک پناهگاه بوده است ولی دهه 60 و 70 و 80 و حتی تا چند سال قبل، مساله بیشتر هیئت ها فقط گریه کردن و سینه زنی بود. ولی چند سالی است، هیئت هایی رشد کرده اند که نه فقط جای عزاداری که جای زندگی اند. جایی که می توان در آن زندگی خوب را تجربه کرد. چیزی که تمام دنیا به دنبال آن هستند. امسال هم که بی سابقه ترین نوع عزاداری و هیئت داری را تجربه می کنیم، دیدن همدلی و مهربانی و همراهی در هیئت ها بیشتر هم شده است. سه شب از محرم امسال را توفیق داشتیم به طور خانوادگی در هیئت عبدالله بن حسن که خیمه اش را در پادگان 06 ارتش پاسداران برپا کرده شرکت کنیم. گرچه شاید اتفاق خاصی در این شب ها برایم نیفتاده باشد که بخواهم آن را پررنگ کنم، ولی مجموعه اتفاقات از خوش آمد گوی و راهنمایی خادمان، تا گرفتن دمای بدن هنگام ورود، تا دادن کیسه برای کفش توسط نوجوانان عزیز، تا راهنمایی به محل مناسب نشستن برای حفظ فاصله فیزیکی، تا توجه دقیق به حفظ فاصله و استفاده از ماسک، تا رفتار مداح و استقبال محبت آمیزش از پسرم که میخواست با او عکسی به یادگار داشته باشد، برایم من تجربه ای یکی دو ساعته از یک زندگی خوب را ایجاد کرد. می دانم بسیاری از هیئت های کوچک و بزرگ دیگر هم همین طور رشد کرده اند و دیگر نه فقط جایی برای عزارداری که جایی برای یادگیری و تجربه زندگی خوب شده اند.

💬 mohammad namazi

@Fars_Plus