بعد از ظهر عروسی سرگرد اویسی با دختر دکتر رام بود. آن جا رفتم. سرکار فریده خانم مادر علیاحضرت تشریف داشتند. دیدم افسرده هستند. چیزی نگفتم. وقتی منزل آمدم، غفلتاً فریده خانم به منزل من آمدند و مدتی در مورد اشاعۀ خبر ازدواج شاهنشاه مذاکره کردند. من گفتم دروغ محض است، ولی شایع را دشمنان ما می اندازند. با وصف این، سرکار نباید این حرفها را بزنید، از این حرفهای خاله زنکی، گریه کردن و سروصدا راه انداختن بر ضرر خود شماست. چه طرْفی از این کار می بندید؟ حال آمدیم چنین اتفاقی هم افتاده باشد، سروصدا راه انداختن شما که علاج آنرا نمی کند. من اگر برای سرکار احترام قائل بودم و هستم برای این{است} که خودتان را بالاتر از این حرفها نگاه داشته بودید. به هر صورت طوری شدید حرف زدم که خانم از کرده پشیمان شد و از من قول گرفت که چیزی به شاه عرض نکنم...{وگرنه} خیلی مسائل دیگر را هم مخلوط با این کار می کردند و چیزی هم طلبکار می شدند! بعد که رفتند، خانم علم که حضور داشت، گفت:خیلی تندی کردی، معنی نداشت. گفتم: شما فضولی نکنید...
ج 3 / ص 98 و 99
1352/4/23

#خاطرات_علم #خاطرات_اسدالله_علم
#خاطرات_روزانه_اسدالله_علم #خاطرات_علم #امیراسدالله_علم #امیر_اسدالله_علم #روزنوشت #یادداشتهای_روزانه #خاطرات_اسدالله_علم #وزیر_دربار #یادداشتهای_علم #پهلوی #محمدرضا_شاه_پهلوی #محمدرضاشاه_پهلوی #تاریخ_معاصر_ایران #یادداشتهای_علم #اسدالله_علم #شاه #محمد_رضا_پهلوی
#اعلیحضرت #ازدواج #فریده_دیبا #شهبانو #فرح_دیبا
#بیست_و_سوم_تیر #بیست_و_سوم_تیرماه