اپیدیمیِ کرونا و چرایی شر؟
عبدالبشیر فکرتبخشی
چکیدهانسان در زندهگی با مصایب و ناملایمات زیادی روبرو است که علیالقاعده «شر» نامیده میشوند. شرور اصولاً به دو دستهی: ۱) شرور اخلاقی و ۲) شرور طبیعی تقسیم میشود. شرور اخلاقی نتیجهی سوء اختیار آدمی است و بنابراین، مسئولیّت آن نیز به خود انسان برمیگردد، در حالی که شرور طبیعی خلاف آنست. با این وجود، مرز میان شرّ طبیعی و شرّ اخلاقی همیشه روشن نیست و لذا، اعتقاد به اینکه برخی از شرهای طبیعی در اثر عملکرد آدمیان روی دهد، غرابتِ چندانی ندارد. افزون بر این، شرّ (=طبیعی) به مثابهی یک «رخداد» میتواند موضوع تفسیرهای گونهگونی قرار گیرد: عدهییآن را نتیجهی عوامل طبیعیِ صرف بینگارند و شماری نیز، در تبیینِ آن تنها به عوامل دینی اکتفا نمایند؛ در این میان، برخی دیگر همزمان به هر دو علتِ طبیعی و دینی شرور اهمیّت دهند و به هریک جایگاه مشخصی قایل شوند. از آنجاییکه نگرش اخیر از منطق و جامعیّت بیشتری برخوردار است، میتوان آن را قابل دفاع توصیف کرد.
متن کامل در زیتون:
https://www.zeitoons.com/74594