▪️مجازات، انتقام، و مخصوصاً، پشیمانی

▪️ست‌گادین ۵ مهر ۱۴۰۱


وقتی یک سازمان باعث ضرر و زیانی می‌شود (با خطای سهوی یا عمدی)، وسوسه می‌شویم که اطمینان حاصل کنیم آنها از این کارشان درسی بگیرند. ما از اشخاص می‌خواهیم که مسئولیت خطای خود را بپذیرند، گناه‌شان را گردن بگیرند و مطمئن شویم که دیگر تکرار نخواهند کرد.

ولی اگر بهبود اوضاع برای همه، مستلزم رخ‌دادن این اتفاقات است، باید مدت زیادی منتظر بمانیم.

شاید در پیش گرفتن این شیوه، منطقی باشد: «حالا آنچه را الان می‌دانم دانستم، پس می‌توانم بر اساس اطلاعات جدید، تصمیم جدیدی بگیرم و این کار را انجام دهم.»

پذیرفتن مسئولیتِ دیروز، عالیست. حتی دست به کار شدن برای فردا از آن هم بهتر است.

ما در اغلب اوقات، تبدیل به عملی می‌شویم که انجام می‌دهیم، درحالیکه وقتی تحت اجبار و تهدید باشیم، فقط کاری را انجام می‌دهیم که می‌گوییم انجام خواهیم داد.


.