✳️ *مکالمه راستگو با دروغگو*
✅ مدت مطالعه حدود۳دقیقه

راستگو: دوست عزیز، چطور شما اینقدر دروغ می گویید؟
دروغگو: منظور از دروغ چیه؟
راستگو: حرف‌هایی که صحت ندارند. آمار غلط. نسبت‌های نادرست. تحلیل‌های ناصحیح. جملات غیر دقیق. مخلوط کردن درست و غلط.
دروغگو: مگر چیزهایی که من میگم اینطوری است؟
راستگو: روزی سیصد، چهارصد نمونه هست.
دروغگو: من روزی سیصد، چهارصد حرف غلط می‌زنم؟
راستگو: اصلاً باید بگردیم ببینیم کدام جمله شما صحیح و دقیق است.
دروغگو: تو روزی سیصد چهارصد جمله نمی‌گی؟
راستگو: من خیلی کم حرف می‌زنم. مطمئن نباشم به زبان نمی‌آورم. هر چه که شنیدم ضرورتاً درست نیست. وقتی اطمینان ندارم سؤال می‌کنم.
دروغگو: اینطوری که کار پیش نمی‌ره.
راستگو: سؤالی از حضورتان داشتم. شما وقتی دروغ می‌گویید آگاهانه اینکار را می‌کنید یا ناآگاهانه؟
دروغگو: نمی‌فهمم چی می‌گی؟
راستگو: منظورم این است شما فکر می‌کنی، سؤال  می‌کنی، مطالعه می‌کنی، بررسی می‌کنی، با دقت مسائل را بررسی می‌کنی یا اینکه مطلب همینطور بر زبان شما جاری می‌شود؟
دروغگو: کی وقت داره این کارها را بکند، مگر من دانشمندم!
راستگو: حرف و سخن صحیح زدن که اینقدر سخت نیست. اگر مطمئن نیستید نگویید.
دروغگو: کی حوصله داره که دقت کنه.
راستگو: شما در قبال آنچه می‌گویید مسئولیت دارید.
دروغگو: چی دارم؟
راستگو: مسئولیت.
دروغگو: نمی‌فهمم چی می‌گی.
راستگو: یک سؤال دیگه از حضورتان دارم: شما احیاناً از روی عصبانیت، ناراحتی، خشم، عقده، خدای نکرده بخل و حسادت نیست که اینقدر حرف‌های ناصحیح می‌گویید؟
دروغگو: آدم عصبانی می‌شه دیگه.
راستگو: بله ولی انسان باید خودش را کنترل و مدیریت کند چون انسانیت به صادق بودن است و انسان صادق، راستگو هم هست.
دروغگو: حال اینطور نباشد چی میشه؟
راستگو: کل جهان و خلقت بر اساس صدق بنا شده است.
دروغگو: حالا چرا رفتی اون بالاها.
راستگو: بالا نرفتم. خواستم مطرح کنم که عصبانیت و انسانیت با هم سازگار نیستند. شما اگر فرد مدنی باشید، مسئولیت دارید که راستگو باشید. اگر فرد مذهبی باشید که در اصول کافی، خشم و دروغ را درست در مقابل ایمان قرار داده است. از هر کانالی شما به انسانیت وارد شوید، دروغ گویی کاری است که نهی شده است.
دروغگو: مگه تو حرف‌های منو شمردی؟
راستگو: من در آرزوی چند جمله دقیق، صحیح، مطمئن و تست شده از طرف شما هستم.
دروغگو: من هر چی می‌گم درسته.
راستگو: اینطور نیست.
دروغگو: هست.
راستگو: من توصیه می‌کنم اولین کاری که شما باید انجام دهید اینست که هر وقت در مورد موضوعی، بحثی، شخصی و موردی خواستید اظهارنظر کنید، عصبانی نباشید. شما همینکه عصبانی شدید، هم فکر تعطیل می‌شود و هم انصاف.
دروغگو: من که عصبانی نیستم.
راستگو: صدا، لحن، واژه‌ها، جمله‌بندی‌های ناتمام و ناقص و بعضی وقت‌ها توهین و اهانت همه نشان‌دهنده بی‌توجهی و عصبانیت شماست.
دروغگو: از کجا می‌دونی؟
راستگو: خوب من سخنان شما را گوش می‌دهم. می‌خوانم. چشم و صورت شما حامل پیام است.
دروغگو: با این حرف‌ها، منو دیونه کردی بابا.
راستگو: درست برعکس. من می‌خواهم دوست شما باشم. با هم تعامل کنیم.
دروغگو: چی چی؟
راستگو: تعامل.
دروغگو: یعنی چی؟
راستگو: یعنی مثل دو انسان با هم حرف بزنیم، بهم گوش کنیم، حرف‌های دقیق بزنیم.
دروغگو: می‌گی من انسان نیستم!
راستگو: اگر اینقدر دروغ نگویید. غلط و درست را با هم مخلوط کنید. آمار غلط بدهید. نسبت‌های نادرست بدهید. تهمت بزنید. نسنجیده حرف بزنید. مطمئن باشید در دایره یک انسان صادق که کل طبیعت از آن اوست، نخواهید بود. شما باید به حدی آگاهی، خودآگاهی و انسانیت برسید که از راستگویی، لذت ببرید.
دروغگو: ولی خودمونیم خیلی صفا داره.
راستگو: چی صفا داره دوست عزیز؟
دروغگو: راست و غلط و بد و درست همه رو باهم بدی بیرون، طرف گیج میشه.
راستگو: یعنی شما آگاهانه این حرف‌های ناصحیح را می‌زنید؟
دروغگو: ببین شازده، ما می‌خواهیم خوب زندگی کنیم.
راستگو: با دروغ؟
دروغگو: ببین تو می‌گی دروغ.
راستگو: شما چه می‌گویید؟
دروغگو: وقتی یکی رو خراب می‌کنم دلم خُنک می‌شه.
راستگو: بنظرم این یک نوع بیماری ‌باشه.
دروغگو: مگه سرما خوردم.
راستگو: بیماری جسمی خیر، بیماری روحی و نفسانی.
دروغگو: می‌خواهی بگی من مشکل دارم.
راستگو: اگر از آزار دیگران شما لذت ببرید، حتماً بیمار هستید بله.
دروغگو: حال ما کارمونو پیش می‌بریم.
راستگو: ولی این نوع زندگی، ناسالم است.
دروغگو: ناسالم چیه آقا، ما همه چی داریم.
راستگو: چی دارید؟
دروغگو: هر چی بگید ما داریم.
راستگو: ولی با دروغ و حیله و سخنان نادرست بدست آوردید؟ حس بدی ندارید؟
دروغگو: حس بد یعنی چی؟
راستگو: یعنی قلب شما راضی است؟
دروغگو: مفصل
راستگو: چون قلب سیاه شده دیگه سفیدی رو تشخیص نمی‌ده.
دروغگو: خیلی اذیت می‌کنی.
راستگو: دعوت به راستگویی اذیت محسوب می‌شود؟
دروغگو: کی درست میگه که من درست بگم.