آقا عجب بغضی تو گلو و هنجره آریامهر شاهنشاه بزرگ ایران و ایرانیان و قلبهای همه ایرانیان بود عجب بغضی بود عجب بغضی الان من دارم به خدا اشکه که میاد و سرازیره از چشمانم و دست خودم نیست و واقعا اگر یک لحظه خودمون رو بگذاریم به جای اون خدابیامرز که این همه جان کندند پدرشون و خود ایشان و تلاش کردند از ابتدا تا انتها برای ایران و ایرانی و این شد نتیجه اون همه پدری واقعا چقدر سوزناک و جانفرساست چقدر اشکباره چقدر ما ملت بد کردیم واقعا مظلوم کیه تو تاریخ جهان چه کسی مظلومتر از محمدرضا شاه پهلوی داریم مگر داریم مگر اونی که آخوندا میگن مظلومه تاریخه که توی کربلا اون داستان رقم خورده در برابر این مظلومیت عیان و البته جهانی حرفی برای گفتن داره؟
اگر قرار باشه ملتی برای مظلوم و مظلومیتی اشک بریزند که به نظر من اشک ریختن کار بیهوده ایست و باید جبران کرد به جای آن گریه و ناله اما اگر بنا باشد که اشک بریزند اگر ملت ایران و حتی جهان اگر تا انتهای تاریخ تا ابد اشک بریزند باز هم برای مظلومیت شاهنشاه همیشه ایران محمدرضاشاه کافی نیست و کم است و جدا ناچیز است در برابر اون همه ظلمی که ناروا بودند و روا نبود اون کردار زشت در قبال اون بزرگمرد