‌
از آن زمان که آرزو چو نقشی از سراب شد
تمام جستجوی دل سؤال بی جواب شد

🎼سراب
آهنگ‌ساز: انوشیروان روحانی
شعر: مهین عمید
خواننده: هوشمند عقیلی

از جمله‌ اجراهای این ترانه، علاوه بر آنچه که زنده‌یاد بانو هایده خوانده و بسیار هم زیبا خوانده‌است، اجرایی است که انوشیروان روحانی با پیانوی تنها نواخته‌ و حین نواختن آن، اشک از دیدگانش جاری می‌شود.
افسوسِ سالیانِ حصر احساس و هنر، سالیانی که پرداختن به موسیقی عمل مجرمانه تلقی می‌شد، دیدگان نسلی را هم که هیچ ندیده‌اند، اشکی می‌کند، چه‌ رسد به آنانی که در اوج سالاری هنر بودند و اما برایشان کار به جایی رسید که حتی حقوق بازنشستگی‌شان را بُریدند.
همه‌ی اینها ما را می‌دانیم و بسیاری از شما هم می‌دانید.
جنایات ج کثیف اسلامی، مثنوی هفتاد من است که وقتی به طور کامل شفاف و عیان شود از هلوکاست پیشی خواهد گرفت.

#انقلاب_ایران
@designmanufacturing