ایران و ابوالکلام آزاد
با پیدایش بیداری اسلامی، متفکرین راستین مسلمان، چه شیعه و چه سنی، چه ایرانی و چه غیر ایرانی دریافتند که مسیر رهایی مسلمانان از استعمار، از ایران و گفتمان اهل بیت ع می گذرد.
یررسی سیر اندیشه ورزی متفکران ارجمند در هند نشانه های خردمندانه بروز می دهد . از جمله مولانا ابوالکلام آزاد که با وجود هندی بودن و مبارزه با استعمار انگلیس در هند، در آثارش چندین کوشش عمده داشت: ارج نهادن به پارسی در هند ، تبیین تاریخ ایران باستان و تزریق غرور ملی به جامعه ی ایرانیان با کتاب کوروش و ذوالقرنین و دیگری تولید آثار بسیار درباره قیام عاشورا.
لازم به توضیح است که از دید متفکرانی چون او و اقبال و حتی متفکران تقریب گرای قاهره ، این ایران بود که استعداد و وحدت ذاتی لازم برای انقلاب، قیام و تاسیس امت و تمدن اسلامی را داشت. وگرنه مسلمانان در سایر جوامع گرفتار تشتت های قومی و دعاوی قبیله ای علیه هم بودند. مسلمانان شبه قاره آزادی لازم برای حرکت اسلامی را نداشتند. حتی جدایی پاکستان نه تنها این حرکت اسلامی را پدید نیاورد که بر تفرقه در میان مسلمانان افزود. به نحوی که مسلمانان اردو و بنگال در عرض چند سال، آنقدر از همدیگر کشتند که در طول قرن ها، هندو، مسلمان نکشته بود!
اعراب نیز از این واقعیت تلخ بری نبودند. مدعی امت عربی بودند و در آن واحد هزار و یک قبیله ی همواره در جنگ. حتی آن زمان که علیه عثمانی متحد شدند، پیشاپیش در محضر فرانسه و انگلیس، سرزمین های اسلامی را مانند ارث پدری درمیان خود تقسیم و مرزها را مین گذاری کرده بودند و ملت های مظلوم عرب را پیش پای نوزاد نامشروع خاورمیانه، قربانی.
این حقیقت همواره در میان متفکرین مسلمان، مقبول بوده که تمدن اسلامی همان تمدن ایران است. به عبارتی تختگاه تمدن اسلامی، ایران است. بگذریم از جو ضد ایرانی دهه های اخیر که حاصل تولد پانعربیسم، پانترکیسم و پان های جعلی و بی ریشه ای ست که پیدایش آن ها از اتاق های فکر استعمار پدید آمده و هدفی جز تضعیف ایران ندارند.هم استعمار دریافته بود که برای نابود کردن اسلام باید ایران را بزند و هم متفکرین اسلامی دانسته بودند که تنها نقطه امید برای اسلام، ایران است. این همان چیزی ست که ما بارها گفته ایم. راه رسیدن به امت اسلامی از ایرانشهری شیعی می گذرد....
@zahrdaroo
با پیدایش بیداری اسلامی، متفکرین راستین مسلمان، چه شیعه و چه سنی، چه ایرانی و چه غیر ایرانی دریافتند که مسیر رهایی مسلمانان از استعمار، از ایران و گفتمان اهل بیت ع می گذرد.
یررسی سیر اندیشه ورزی متفکران ارجمند در هند نشانه های خردمندانه بروز می دهد . از جمله مولانا ابوالکلام آزاد که با وجود هندی بودن و مبارزه با استعمار انگلیس در هند، در آثارش چندین کوشش عمده داشت: ارج نهادن به پارسی در هند ، تبیین تاریخ ایران باستان و تزریق غرور ملی به جامعه ی ایرانیان با کتاب کوروش و ذوالقرنین و دیگری تولید آثار بسیار درباره قیام عاشورا.
لازم به توضیح است که از دید متفکرانی چون او و اقبال و حتی متفکران تقریب گرای قاهره ، این ایران بود که استعداد و وحدت ذاتی لازم برای انقلاب، قیام و تاسیس امت و تمدن اسلامی را داشت. وگرنه مسلمانان در سایر جوامع گرفتار تشتت های قومی و دعاوی قبیله ای علیه هم بودند. مسلمانان شبه قاره آزادی لازم برای حرکت اسلامی را نداشتند. حتی جدایی پاکستان نه تنها این حرکت اسلامی را پدید نیاورد که بر تفرقه در میان مسلمانان افزود. به نحوی که مسلمانان اردو و بنگال در عرض چند سال، آنقدر از همدیگر کشتند که در طول قرن ها، هندو، مسلمان نکشته بود!
اعراب نیز از این واقعیت تلخ بری نبودند. مدعی امت عربی بودند و در آن واحد هزار و یک قبیله ی همواره در جنگ. حتی آن زمان که علیه عثمانی متحد شدند، پیشاپیش در محضر فرانسه و انگلیس، سرزمین های اسلامی را مانند ارث پدری درمیان خود تقسیم و مرزها را مین گذاری کرده بودند و ملت های مظلوم عرب را پیش پای نوزاد نامشروع خاورمیانه، قربانی.
این حقیقت همواره در میان متفکرین مسلمان، مقبول بوده که تمدن اسلامی همان تمدن ایران است. به عبارتی تختگاه تمدن اسلامی، ایران است. بگذریم از جو ضد ایرانی دهه های اخیر که حاصل تولد پانعربیسم، پانترکیسم و پان های جعلی و بی ریشه ای ست که پیدایش آن ها از اتاق های فکر استعمار پدید آمده و هدفی جز تضعیف ایران ندارند.هم استعمار دریافته بود که برای نابود کردن اسلام باید ایران را بزند و هم متفکرین اسلامی دانسته بودند که تنها نقطه امید برای اسلام، ایران است. این همان چیزی ست که ما بارها گفته ایم. راه رسیدن به امت اسلامی از ایرانشهری شیعی می گذرد....
@zahrdaroo
Comments
Be the first to add a comment
Log in to comment