نابرابری چالش مهم سازگاری با کم آبی
نابرابری موجود در جوامع درحال توسعه ای که با چالش پیامدهای گرمایش جهانی زمین مواجه هستند یکی از موانع مهم بقاست.
در ایجاد پدیده گرماش جهانی ، انسانها متهمین اصلی هستند، اگرچه همه انسانها از هر طبقه کم و بیش در این فاجعه دخیل می باشند، اما ثروتمندان سهم بسیار بیشتری در تعمیق و گستردگی این فاجعه داشته اند. آنها برای تولید ثروت بیشتروبیشتر و تحت عناوینی چون توسعه و رشداقتصادی درهرکجا که خواسته اند کربن تولیدکرده اند، جوامع بومی را استثمار و قربانی کرده اند و با استفاده از سه عنصر پول، نفوذ و ایدئولوژی هرجا که خواسته اند مستقر شده و به منابع طبیعی دست اندازی کرده و منابع آب را غارت و آلوده نموده اند و هرگز نیز پاسخگو نبوده اند.
هرچند آنها تحت عناوینی چون مسئولیت اجتماعی شرکتی با انجام کارهای عام المنفعه کوچک و یا پنهان شدن پشت نام خیریه ها از زیر این بار قسر در رفته اند، اما هم اکنون که زمین لحظه به لحظه به فاجعه نزدیکتر می شود، عمق و گستردگی بلایی که صنایع بر سر زمین آورده اند افشا می¬گردد.
شوربختانه آنها خود قربانی این نابرابری نیستند، بلکه در همه این موارد ضعیفترین ها هستند که قربانی می شوند.
آثار رشد اقتصادی ثروتمندان هم اکنون به گرمتر شدن کره زمین منجر شده و پیامدهای آن دامنگیر زمین و موجوداتش از یک سو و جوامع ضعیفتر از سوی دیگر شده است. علاوه بر این حتی در همنی جوامع ضعیفتر نیز اقشار ضعیف تر مانند زنان و کودکان بیشتر در معرض آسیبند.
تغییرات اقلیمی به دلیل نقشها و روابط جنسیتی اثرات متفاوتی بر زنان و مردان داشته و بر روابط میان آنها نیز اثر میگذارد. مطرح کردن جنسیت در رابطه با سیاستهای انطباق و سازگاری اقلیمی صرفا به معنای افزایش دغدغه و نگرانی نسبت به زنان نیست، بلکه مطرح کردن اولویتهایی است که در سیاستهای قبلی نادیده گرفته شده و یا کمتر دیده شدند.
از آنجا که ایجاد چنین سیاستهایی مستلزم فهم درست رابطه جنسیت با میزان آسیب پذیری است، واکاوی و تولید داده و اطلاعات میدانی مناسب ممکن است موجب تخصیص قویتر منابع مالی، فنی و انسانی به اولویتها شود که زنان نیز بخشی از آن هستند.
داده ها و مطالعات کمی درباره رابطه شرایط اقلیمی و جنسیت شده است.
همین فقدان شناخت کافی و کمبود اطلاعات جنسیتی تفکیک شده درباره خطرات اقلیم از یک سو و ضعف تدوین برنامه های انطباق و اقلیم پذیری موجب تسلط نگرشهای تقلیل گرا بر این حوزه شده که راهکارهایشان برای ایجاد جوامع تاب آور، نه انسانی بلکه فنی و مهندسی است و نوعی نابرابری در دیده شدن علوم اجتماعی در برابر علوم و مهندسی آب برای حل مشکلات رقم زده است و تسلط مهندسان بر این حوزه، علوم اجتماعی را در حاشیه قرارداده است.
برای همین دبیر کمیته سازگاری با کم آبی ایران در گفتگوی خود از اختصاص میلیاردها ریال در این راه خبر میدهد و وقتی اولویتها را بیان می کند، کوچکترین سخنی از راه حلهای سازگاری با کم آبی انسان مدار دیده نمی شود. /مهتا بذرافکن
🆔 @RuralWomenIssues 👩🌾