▪️ سلول نرم: مسکن حداقلی

🖋 نویسنده: پی‌‌‌‌‌‌یِر ویتوریو اورِلی و مارتینو تاتارا
🖌 ترجمه: مریم محمودی کاهکش| کارشناس ارشد مطالعات معماری ایران
منبع: خبرگزاری نیویورکر، ۳۰ ژوئیه ۲۰۱۸

اتاق کو-آپ اَنتِریور هانس مایر، با نوید زندگی بدون فشار فضای داخلی، موقعیت منحصر به فردی را در تاریخ اتاق به خود اختصاص داده است.

کو-آپ اَنتِریور هانس مایر، تصویری از یک اتاق است که توسط خود مایر و با استفاده از مبلمان و اشیایی که یافته بود سازماندهی و صحنه‌‌‌‌‌‌پردازی شده است: چندین عنصر متحرک و تاشو— از جمله یک تخت‌خواب، یک میز با گرامافونی بر روی آن، دو صندلی، که یکی به دیوار آویخته شده، و یک قفسه با شیشه‌‌‌‌‌‌هایی که حاوی محتوای نامشخصی هستند. مایر یک نسخۀ کراپ شده از این تصویر را برای مصور کردن مقاله‌‌‌‌‌‌اش با نام «دنیای جدید»، که در سال ۱۹۲۶ در مجلۀ آلمانی داس وِرک منتشر شد، به کار برد. درست یک سال قبل از آن، آدولف بِهنه منتقد آلمانی، از این تصویر به عنوان تصویرسازی یک مقاله که برای ماهنامۀ اوهو برلین نوشت، استفاده کرد. بِهنه در مقاله‌‌‌‌‌‌اش نوشت که این اتاق «رادیکال و افراطی» بوده و باب سلیقۀ همگان نخواهد بود.

⭕️ ادامۀ مطلب را می‌توانید در Instant View یا در وب‌سایت کوبه به نشانی زیر بخوانید:

https://telegra.ph/mmk3-11-05
http://koubeh.com/mmk3/

@Koubeh

Comments

Be the first to add a comment