✳️اگر می توانستم از اندیشیدن باز‌‌ ایستم، بهتر می‌شد!
اندیشه سخت ترین دردهاست.
اندیشه، دائم کِش می‌آید و مزه غریبی به جای می گذارد!

و بعدش کلمات هستند در درون اندیشه‌ها!
کلمات ناتمام، اندیشه های بی پایان..
می اندیشم که وجود دارم!
این احساس وجود داشتن چه مارپیچ دور و درازی است.
نباید اندیشید.
نمی خواهم بیاندیشم، می‌اندیشم که نمی‌خواهم بیندیشم.
نباید بیندیشم که نمی‌خواهم بیندیشم!
چه چرخه عبثی!
همه آنچه که گفتم، خود اندیشیدن است.

ژان پل سارتر

Comments

Be the first to add a comment