روی دیوار بالای مبل یک تصویر قاب شده هست. اما قاب شیشه ندارد. تصویر رنگ و روغن چند گل: زنبقهای آبی. نگه داشتن عکس گلها هنوز مجاز است…
سعی میکنم زیاد فکر نکنم. حالا دیگر فکر کردن هم باید مثل چیزهای دیگر سهمیهبندی شود.
خیلی از مسائل ارزش فکر کردن ندارند. فکر کردن فرصتهای آدم را از بین میبرد و من میخواهم دوام بیاورم. میدانم چرا تصویر رنگ و روغن زنبقهای آبی شیشه ندارد و چرا پنجره تا نیمه باز میشود و چرا شیشهاش نشکن است.
نگرانیشان از بابت «فرار» ما نیست. نمیتوانیم زیاد دور شویم. نگران اوج گرفتن «خیالمان» هستند؛ نگران راههایی که فقط «درون» آدم باز میشوند و به انسان روحیه و برتری میدهند.
«سرگذشت ندیمه»
مارگارت اتوود
@renaissancetranslate