زاد و ولد ۱۷میلیون افغانی، برابر است با ۹۰میلیون ایرانی. این عدد شوخی نیست.این آیندهٔ ماست.
ده سال بعد:
۲۷ > ۸۲
زاد و ولد افغانیها دو برابر ایرانیها میشود
بیست سال بعد:
۶۰ >>> ۶۰
اینجاست که ۷۰درصد نمایندگان،وزرا و حتی رئیسجمهور، افغانی میشوند. اینجاست که سیستم اداری، بازار، آموزش و درمان را افغانیها اداره میکنند. اینجاست که دیگر کسی از شما نمیپرسد.فقط تصمیم میگیرند و شما تماشا میکنید
سی سال بعد:
ایرانیها به اقلیتی تبدیل میشوند که حتی حساب نمیشوند؛ فقط شاید نامی از ایران در کتابها بماند.
عمر خیلیهایمان کفاف دیدن آن روز را نمیدهد. و آنهایی که میبینند،حسرت میخورند که چرا زودتر کاری نکردند.
و چرا؟
نماینده و وزیر، خاک فروخت. سند زد. امضا کرد. پول گرفت. وزارت کشور، تابعیت داد. در را باز کرد. گفت: بفرمایید. مردم، خانه و زمین دادند. ساده. بیصدا. با یک امضا. پلیس سر مرز، افغانیهای رد شده را میشمارد نه برای اینکه برگرداند، برای اینکه حقحسابش را از قاچاقبر بگیرد.