‏قابوس‌نامه سیاست‌نامه ایرانی‌ست. در بخش «اندر اندیشه کردن از دشمن»، پندهایی می‌دهد که باید مو به مو در برابر دشمنان میهن بکار برد؛ هر آنکس که چشم بد به گوشه‌ای از این مرز و بوم دارد.

پند اول: اما جهد کن تا دشمن نیندوزی!
پس اگر دشمنت باشد مترس و دلتنگ مشو!

‏پند دوم: در نهان و آشکارا از کار دشمن غافل مباش، و از بد کردن با او میآسای!

پند سوم: دایم در تدبیر و مکر او باش!
و هیچ‌وقت از حیلهٔ او ایمن مباش!

پند چهارم: از حال وی خود را روی پوشیده همی‌دار، تا درِ بلا و آفت و غفلت بر خود بسته باشی!

‏پند پنجم: اما بگفتار خوش دل در دشمن مبند، اگر از دشمن شکری یابی آن را شَرنگی شناس!

پند ششم:
عضوی ز تو گر دوست شود با دشمن
دشمن دو شُمَر، تیغ دو کش، زخم دو زن!

پند هفتم: و از دشمن قوی همیشه بر ناایمنی باش و ترسان، که از دو کس بباید ترسید: یکی از دشمن قوی و دیگر از یار غدار!

‏پند هشتم: دشمن خود را خوار مدار و با دشمن ضعیف همچنین دشمنی کن که با دشمن قوی و مگو که او خود کیست و که باشد!

منبع
ganjoor.net/keikavus/ghabo…‎

@flith

Comments

Be the first to add a comment