تا ثریا می رود دیوار کج
تلویزیون در مستندی به نام «در انتظار تدبیر» خواستار تدبیر دولت برای صادرات گوجه فرنگی و پیاز شده است.
مستند تلویزیون با انعکاس تصویر محصولات گوجه و پیاز بر زمین مانده کشاورزان در جنوب کرمان و وانت های پر از محصول گوجه و پیاز و بدون مشتری اغاز می شود و با ارائه راه حل ادامه می یابد. کلیدواژه ای که بیش از هر چیزی و بارها تکرار می شود صادرات است.
مشکل امسال مازاد گوجه و پیاز در ایران از وقتی شروع شد که صادرات ان به عراق به علت بسته شدن مرزها ناشی از کرونا قطع شد. هم زمان ایران در وصول مطالبات دلاری خود از عراق هم با مشکل روبروست و همین کمبود ارز موجب افزایش قیمت دلار از ۱۲ هزار تومان به ۲۰ هزار تومان و اختلال در واردات کالاهای اساسی کشاورزی همچون دانه های روغنی و کنجاله شده طوری که دیگر اجزای امنیت غذایی کشور همچون تولید مرغ را هم به خطر انداخته است.
امسال قرار است ۱۴ میلیارد دلار محصولات اساسی و استراتژیک کشاورزی وارد شود در حالی که سیاست های کلی کشاورزی و همچنین اقتصاد مقاومتی، دولت را مکلف کرده است تا کشور را از واردات این محصولات بی نیاز کند. ابلاغ این سیاست کلی اگرچه به صورت قانونی در سال 91 صورت گرفته است اما خودکفایی در محصولات اساسی کشاورزی از ارمان های نخستین در انقلاب اسلامی بوده و در سخنان امام هم بارها بر ان تاکید شده و در دولت های مختلف برای ان مثلا برنامه ریزی پنج ساله و ده ساله شده است!
براساس ماده 31 قانون برنامه ششم دولت موظف بوده است برای تحقق سیاست های کلی فوق الذکر تا پایان سال 1400 در محصولات اساسی کشاورزی خودکفا شود.
خودکفایی ۹۵ درصدی در محصولات استراتژیک کشاورزی به میزان ۱۴ میلیارد دلار جایی برای تولید با هدف صادرات گوجه و پیاز و خیار و هندوانه باقی نمی گذارد! یکی از علل وضعیت امروز بازار ایران و کمبود ارز، خوش بینی گذشته به صادرات خیار و گوجه و پیاز و هندوانه و امثال ان است.
صداوسیمایی که باید سیاست کلی نظام برای امنیت غذایی را به گفتمان عمومی جامعه تبدیل و پیشرفت ان را براساس اسناد نظام پیگیری و نظارت می کرده است مبلغ صادرات گوجه و خیار شده است!
اگر از من بپرسند که مشکل اقتصاد ایران کجاست می گویم فرهنگ و رسانه! فاصله راه حل های موجود مشکلات اقتصاد ایران که در سیاست های کلی و برنامه ها و قوانین کشور مدون شده است با باورهای عمومی رایج در کشور بسیار فاحش است و عمده این شکاف، نتیجه بی سیاستی و بی مدیریتی در صداوسیماست. رسانه بدون سند سیاست کلی و اولویت های مبتنی بر قانون، قطار اقتصاد ایران را از ریل خارج و یا سرعت ان را دچار کندی و نوسان می کند و تجربه نشان داده است که عاقبت ژورنالیست های چنین رسانه هایی، حیرت و ناامیدی و سرنوشت مدیران و سیاستمداران ان، نامه های سرگشاده طلبکار از رهبری و نظام است:
خشت اول چون نهاد معمار کج
تا ثریا می رود دیوار کج
✅ @karkhone