حقی را از شما پایمال میکنند؛ اعتراض میکنید؛ به سبعانهترین طریق ممکن سرکوب میشوید؛ سکوت نمیکنید؛ خانوادهتان را به اسارت میگیرند.
عین این داستانِ گروگانگیری، چند هفته پیش برای مسیح علینژاد و امروز برای سپیده قلیان اتفاق افتاده است. این نوبت به هر یک از ما هم ممکن است برسد.
اگر مویههای سپیده احساسی را در ما نمیانگیزد، از خودمان بپرسیم چرا چنین ظلم آشکاری برای ما عادی شده است. چرا ارادهٔ ما برای ستیزهٔ با شر چنین سست است؟
________@ajibzad