پاره پاره شدهء جان و تنم ای وطنم
خون و سر می دهد آن کس که به راه تو منم

ای که خاموش نشستی وطنت رفت به باد
شیخ زد چوب حراجی سر بیت الحزنم

نیستم من ز تو ایرانی ام از نسل کوروش
نیست جز عشق وطن در دل شعر و سخنم

آی بیــدار شو ای مــرد ، ز فریاد زنان
که چه مردانه بگویند، منم شیــرزنم

این صدا بانک زنان است که با هم گویند
من ندا، نرگس و ویدا و صبا، یاسمنم

شاعرانی که خموشید خجالت بکشید
رنگ خون شد قلم از غیرت این انجمنم

گر شرف در قلمت نیست، در آغوش نگار
شعر تر گوی و بگو طوطی شکرشکنم

من نه آن شاعـــر دربارم و فریاد زنم
گر ببرنـــد و بدوزنـــد زبان و دهنــم

ای هنرمنــد نمایــــان هنـربنـــد دو رو
لاکچــری ها که نیرزیــد به بنـد کفنـم

یار ملا که شدی بـــوی تعفن بـــدهی
گر چه گویی که خــودم معدن مشک ختنم

بی شرف تر ز تـو ملایم اگر که بدهم
یک وجب بر تو و ارباب تـو خاک کهنم

ای رضا شاه کجابی که عذای وطن است
من چه بیهوده عـذادار حسین و حسنم

حال هنگام جهاد است و زمانش نزدیک
که به یاری خــرد ریشه شیخک بکنم

بهر آزادی این خانه و ناموس و شرف
پس خـدارا، بخـود آ بهر خـدا هم وطنم

#شیدای‌همدانی
@PN_KFP