⭕️ روشهای رقابت میان نامزدهای «نظام»
📌 وعدههای توخالی، بر دوش دیگری اندازی، عیبجویی شخصی، درس اخلاق، و نامزدهای پوششی
♦️نامزدهای شورای نگهبان و معتمدان رهبر که میخواهند بر کرسی ریاست قوه مجریه بنشینند و نقش تدارکاتچی نظام را به خوبی ایفا کنند، در رقابت بر سر این کرسی به جای طرح سیاستها و برنامههای خود برای حل مشکلات و نقد سیاستها و تصمیمات دیگران، به روشهایی مشخص تمسک میجویند: انداختن مسئولیتها بر عهده دیگران تا نقش خود آنها فراموش شود، زدن گوشه و کنایه برای از اعتبار انداختن طرف یا طرفهای مقابل، و استفاده از تاکتیکهایی برای از صحنه بیرون کردن رقیب.
در این نوشته پنج روش معمول در رقابتهای سیاسی درون حکومتی را توضیح میدهم و مواردی از آنها را در بیعت ۱۴۰۰ ذکر میکنم.
مسابقه شعارهای توخالی
سر دادن شعار توخالی، وعدهای که با توجه به شرایط امروز محقق نخواهد شد، ریشه در ایدئولوژی نظام جمهوری اسلامی ایران دارد و از این جهت با دادهها قابل تجدیدنظر نیست؛ مثل این شعار که «جمهوری اسلامی ایران بهترین نظام سیاسی است.» مهمترین شعارهای نامزدهای شورای نگهبان عبارت بودهاند از افزایش یارانهها به ۴۵۰ هزار تومان برای ۴۰ میلیون نفر و دادن حقوق به زنان خانهدار (رضایی)، جوانگرایی در دولت تا حد میانگین ۴۵ سال و خشکاندن ریشه تورم در ۴ ماه (مهرعلیزاده)، مهار گرانی (زاکانی)، تورم زیر ۵ درصدی (قاضیزاده هاشمی)، تورم ۸ تا ۱۲ درصدی (همتی)، تامین مسکن برای عموم، یکرقمی کردن تورم و تبدیل هفت میلیون صدرنشین به صادرکننده (جلیلی)، و کاهش ۵۰ درصدی هزینه درمان و ایجاد یک میلیون شغل در هر سال (رئیسی).
برای تحقق این این شعارها، هیچ برنامه عملی و واقعبینانهای ارائه نشده است. در حالی که ایران از تامین نیازهای روزمره خود ناتوان است، نامزدها در باب پیشرفت در آخرین فنآوریها مثل پهپاد و سلولهای بنیادی وعده میدهند. این شعارها چهل سال است که از سوی همین افراد و همکارانشان داده شده و هیچ اتفاقی نیفتاده است.
امیرحسین قاضیزاده هاشمی اعلام کرده است که در صورت رئیس جمهوری شدن، دستور تشکیل صندوق رفاه جوانان را تا قبل از اسفند ۱۴۰۰ صادر خواهد کرد و
هر زوج جوان ۵۰۰ میلیون تومان برای اشتغال، ازدواج و مسکن خود از این صندوق دریافت خواهند کرد. در شرایطی که کشور در تحریم نفتی قرار دارد، جز با چاپ پول و تورمهای بالای صد درصدی نمیتوان این گونه وعدهها را اجرا کرد.
البته در مواردی که وعدهها ملموستر و دستیافتنیتر باشند، مثل لغو سربازی اجباری، نامزدها از سوی مقامات نظامی (سخنگوی نیروهای مسلح) و امنیتی از دادن وعده منع شدند.
ادامه مطلب... 🖌 مجید محمدی