چرا باید از شرکت‌هایی چون فناپ گریخت؟

| یاسر خوشنویس

یک سال و نیم در شرکت فناپ کار کردم. ابتدا به عنوان کارشناس طراحی ارزشگرا در آزمایشگاه فناوری‌های پیشرفته و سپس با پستِ پرطمطراق دستیار علمی مدیرعامل هلدینگ. در شغل دوم، ظاهرا همه چیز داشتم، اما در واقع، در گردابی گرفتار شدم.

شرکت‌هایی چون فناپ که به سود بانک‌ها یا ارتباطات فراسازمانی یا اپ‌های پردرآمد وابسته‌اند، همچون دولت ایران، گرفتار "نفرین منابع" می‌شوند‌. آنها پول بادآورده دارند و علاوه بر این، تحت تاثیر سلسله‌مراتب بانکی به سبک دهه ۱۹۶۰ قرار می‌گیرند. پوزیشن‌های بی‌حاصل شکل می‌گیرند، تصمیم‌گیری کند است و لابی‌گری برتر از کارآمدی است. نتیجه اینکه اینگونه شرکت‌ها در حال از دست دادن بیزینس‌لاین‌ها در رقابت فوق سریع تحول دیجیتال‌اند.

شش ماه دستیاری مدیرعامل با ماجراهای ابزورد متعددی همراه بود و ابزوردترینِ آنها روزی اواخر اردیبهشت روی داد:

مدیرعامل: یاسر تو سریع کار می‌کنی؛ بقیه ترسیده‌اند.
یاسر: خوب چه کنم؟ کند باشم؟
مدیرعامل: یک ماه برو مرخصی باحقوق.
یاسر: باشد. می‌روم؛ اما با رفتن من مشکلات شرکت شما حل نمی‌شود. اگر می‌توانید، کندها را سریع کنید، نه اینکه تندها را متوقف کنید.

تو خود بخوان حدیث مفصل از این مجمل. حواس‌تان را در مواجهه با وسوسه حقوق، سنگ گرانیت و برج‌های شیک جمع کنید.

✅ @karkhone

2 comments

عنايت شعباني
اين متن را در لينكدين هم ديدم
آنچه كه از سمت مدير گفته شده الزاما دربردارنده نظر قطعي وي شايد نبوده ،
حالا ميخواسته با دوست عزيزي قطع همكاري كنه ، خواسته محترمانه و باطي تشريفات باشه
شايد
در هر صورت اين مطلب و امثال اين مطلب ، مربوط به يك سر پيوند هست ، بايد حرفاي اون سر پيوند رو هم شنيد بعد قضاوت كرد
🌹