🎈سیاست‌های دولت چین برای "زندگی شاد" اویغورها🎈بخش2
#کمونیسم
#چین
🇨🇳🇨🇳
زندانیان پیشین اردوگاه‌های آموزش اجباری می‌گویند آنها پس از انتخاب "جرم" خود به یک اتاق فراخوانده شدند که محل برگزاری دادگاه آنها بوده است، آن‌هم دادگاهی پشت درهای بسته، بدون حق دفاع یا حتی فرصت درخواست تجدید نظر. این روش از قرار در تمام اردوگاه‌ها یکسان نبوده است. محاکمه زندانی گاه فردی گاه همراه سایر زندانیان بوده است. در یک اردوگاه، بستگان فرد هم در دادگاه حضور داشتند.
به کانال دویچه وله فارسی در تلگرام بپیوندید
سپس حكم دادگاه و مجازاتی که برای زندانی در نظر گرفته شد بود به آنها اعلام شد. این زن که دو سال حبس گرفته، می‌گوید: «بعد از اعلام حکم زندانی باید بگویند که از جرم خود پشیمان است و قول می‌دهد که دیگر آن را تکرار نکند.» او می‌گوید لحظه اعلام حكم خود را خوب به یاد دارد، لحظه‌ای که آخرین جرقه امید در او خاموش شد و فکر كرد تا دو سال دیگر زنده نخواهند ماند.
با این حال این زن خوش شانس بوده است. حکم این دادگاه‌های نمایشی می‌تواند ده سال حبس یا حتی بیشتر باشد. زندانیانی که از اردوگاه‌ها بیرون آمدند همگی می‌گویند حبس‌های طولانی مدت به کسانی داده می‌شد که یک "جرم" مذهبی مثلأ مرتب نماز خواندن را انتخاب کرده بودند. آنها می‌گویند این زندانیان شبانه از خوابگاه یا در طول روز از کلاس‌های آموزشی بیرون کشیده می‌شدند و بعد دیگر خبری از آنها نبود. اگر کسی می‌پرسید بر سر آنها چه آمده پاسخ می‌شنید که "اینجا جای سوال پرسیدن نیست".
بیشتر بخوانید:گزارش اختصاصی دویچه‌‌وله از رفتار سرکوب‌گرانه دولت چین علیه اویغورها
احتمالاً می‌رود آنها به اردوگاهی با درجه نظارت بالاتر یا به زندان فرستاده می‌شدند. تحقیقات "موسسه سیاست استراتژیک استرالیا" نشان می‌دهد، از سال ۲۰۱۸ میلادی اردوگاه‌هایی با بالاترین سطوح امنیتی گسترش پیدا کردند، در حالیکه سایر اردوگاه‌های اسکان کارگران اجباری برچیده شده و یا تبدیل به مراکز دیگری شده‌اند.
چهار زندانی سابق اردوگاه‌های آموزش اجباری چین که دویچه وله چند ماه با آنها در ارتباط بوده، "محاکمه" در سه اردوگاه مختلف سین کیانگ را تجربه کردند. تیم تحقیقاتی دویچه‌ وله محل این سه اردوگاه را با استفاده از تصاویر ماهواره‌ای و اطلاعاتی که در دسترس عموم است، پیدا کرده است.
سه اردوگاه نگهداری ایغورها
جنبه‌های مهمی از صحبت‌های این زندانیان با یکدیگر همپوشانی دارد و نشان می‌دهد که برگزاری دادگاه‌های نمایشی، احتمالأ شیوه رایجی در سین کیانگ است. چند کارشناس نیز بر این باور هستند که این دادگاه‌های نمایشی، بخشی از سیاست‌های مرکزی برای اردوگاه‌هاست.
ریان تام از دانشگاه ناتینگهام در انگلستان که پیش از تحقیق دویچه وله اطلاعی از دادگاه نمایشی نداشت به دویچه وله می‌گوید به نظر او برگزاری چنین دادگا‌ه‌هایی بسیار "محتمل" است. تام می‌گوید حتی خارج از اردوگاه‌ها هم اویغورها فرصتی برای محاکمه عادلانه ندارند. او می‌گوید: «آنها کاملاً در معرض رفتار خودسرانه اعضای حزب کمونیست چین هستند که می‌توانند ایغورها را سر به نیست کنند.»
بستگان سایر زندانیان اویغور هم از "اقدامات" ظاهرأ خودسرانه علیه آنها خبر می دهند. زنی که در آلمان زندگی می‌کند می‌گوید چند نفر از بستگان او پس از آزادی، دوباره به زندان محکوم و به اردوگاه‌ بازگردانده شدند. او می‌‌گوید: «زندگی آنها را به بازی گرفته‌اند.»
پاسخ چین به پرسش‌های دویچه وله
درخواست‌های مکرر دویچه‌ وله برای پاسخگوی سفارت چین در برلین و وزارت‌خارجه چین در پکن به پرسش‌های مشخص دویچه‌ وله در مورد ایغورها و اردوگاه‌های استان سین کیانگ تا کنون بی‌پاسخ مانده است. سفارت چین در برلین، تا کنون تنها لینک مطلبی را که پایان سال ۲۰۱۹ میلادی در سایت سفارت با عنوان: "برخی حقایق در مورد سین کیانگ" منتشر شد، برای دویچه وله فرستاده است.
دویچه وله فارسی را در اینستاگرام دنبال کنید
در این مطلب تأکید شده که در سین کیانگ اردوگاه کارآموزی اجباری وجود ندارد و تنها مراکز آموزش مهارت‌های حرفه‌ای برای افرادی وجود دارد که "فریب ایده‌های تروریستی و افراطی را خورده بودند اما هنوز در عمل مرتکب جرمی جدی و خسارت‌بار نشده بودند".
هدف از تأسیس این مراکز هم "بازگرداندن آنها به مسیر صحیح، محافظت از آنها برابر تروریسم و افراط‌گرایی، فراهم کردن فرصت پایدار اشتغال برای ارتقاء کیفیت زندگی" آنها عنوان شده تا اویغورها بتوانند یک "زندگی شاد" پیش رو داشته باشند.
@cafe_andishe95