شهریور بوی مرگ می‌دهد
بوی خون‌هایی که نشُسته‌اند؛

می‌گفت:
درخت مرگ،
هر سال
در شهریور گل می‌دهد.

من اما دیدم که نهال‌اش را،
نهالِ مرگ را ؛
سالهای طولانی‌ست
که کاشته‌اند،
و پای هر نهال را
با خون آبیاری کردند..

شهریور،
بوی انگورهای کالِ له شده می‌دهد،
مزه‌ی گَسِ دهان جمع‌کن مرگ را...
و بوی شیون های بی‌صدا
و اشک های آرام...

و صورت «مادران داغدار»..

ما هنوز
در انتظاریم؛
چرا جای زخم بال‌های بریده شده مان
خوب نمی‌شود؟

می‌گویم:
ققنوس نیستیم اما
یک روز با همین بال‌های زخمی
پرواز می‌کنیم..

و هنوز
منتظرم،
درختی که آن سال‌ها
با خون
آبیاری شد
میوه‌هایش
پرنده باشد...

«ایراندخت صابری»
عکس: گلزار ...

#انقلاب_ایران
@designmanufacturing

Comments

Be the first to add a comment