کالابرگ برای ۵۰۰ هزار تومان
  ✍️  اول ثابت کن بدبختی!

بگو فقیرم، ندارم، درمانده‌ام؛ سفره‌ام خالی است و دخل و خرجم به هم نمی‌رسد؛ شاید مشمول لطف شوید و ۵۰۰ هزار تومان به کالابرگم اضافه کنید!

چه روزگاری شده است! مردم باید برای گرفتن مبلغی که در برابر هزینه‌های سرسام‌آور زندگی ناچیز است، فقرشان را شرح دهند و نداری‌شان را به اثبات برسانند.

انگار گرانی گواهی نمی‌دهد، سفره‌های کوچک‌شده شهادت نمی‌دهند و شرمندگی پدران در برابر خانواده‌هایشان سند معتبری نیست؛ حتماً باید خود فرد هم پای برگه فقرش را امضا کند!

چه تلخ است؛ فقر یک درد است، اما وادار کردن انسان به اعتراف به فقر، دردی مضاعف.

مردم را به جایی رسانده‌ایم که برای چند لقمه بیشتر، باید ثابت کنند کمتر دارند!

۵۰۰ هزار تومان شاید برای برخی عددی ناچیز باشد؛ اما برای مردمی که چشم‌انتظار همین مبلغ‌اند، مسئله فقط پول نیست؛ مسئله عزتی است که نباید بهای دریافت کمک معیشتی شود.

کاش پیش از آنکه از مردم بخواهیم فقرشان را خوداظهاری کنند، مسئولان یک‌بار از خودشان می‌پرسیدند: چه شد که کار مردم به اینجا رسید؟
اوووف بر شما با مردم سرزمینم چه کردید؟!

Comments

Be the first to add a comment