لابد بارها در اتوبوس‌های تهران دیده‌اید که جوانی سالم و سرحال، و البته بی‌خیال، بر صندلیِ مخصوصِ کم‌توانان نشسته، درحالی که شخصِ سالمند یا کم‌توانی در برابرش ایستاده و از نشستن بر روی صندلی مخصوص خود محروم مانده است. معمولاً هم نه آن فردِ کم‌توان به آن جوانِ رعنا اعتراض می‌کند و نه دیگران. در جاهای دیگر دنیا که من از آن‌ها باخبرم، اگر کسی استثنائاً جرئت چنین تضییع حقی را به خود بدهد حتماً با اعتراض سرنشینان رو‌به‌رو خواهد شد. پس هر سه طرف( متجاوز به حقِ دیگری،قربانی و شاهدانِ صحنه) در ایجاد این وضعیت ناگوار نقش دارند و این دلالت بر نقصی در شیوه‌ی آموزش ما می‌کند .
حالا(در ویدیوی بالا) ببینید که در ژاپن چگونه با آموزش رفتارِ صحیح به کودکان، آن‌ها را برای نوعی از زندگیِ اجتماعی که شایسته‌ی آدمی است آماده می‌کنند، برخلافِ جامعه‌ای که در حیطه‌ی آموزش و پرورش چندان به راه‌های آسمان پرداخته است که گویی کارِ زمین را ساخته است.

#هومن_پناهنده
@gashthaa