.
در سال ۲۰۰۷ یک نسخه‌ی سه دقیقه‌ای از فیلم «شیرین»، به‌نام «رومئوی من کجاست» - که عنوان اولیه‌اش «گریه‌ها» بود - در فیلم چند اپیزودی «هر کس سینمای خودش» و به‌مناسبت شصتمین سال‌گرد برگزاری جشنواره‌ی فیلم کن به نمایش درآمد. کیارستمی در این فیلم کوتاه، تاثیرات عاطفی تماشای یک فیلم را نشان می‌دهد. چند زن که در سالن تاریک سینما نشسته‌اند و آخرین صحنه‌ی فیلم «رومئو و ژولیت» (۱۹۶۸)، ساخته‌ی فرانکو زِفیرِلی را می‌بینند - که البته ما فقط باند صوتی فیلم را می‌شنویم - و در برابر پایان تراژیک و خودکشی تاثربرانگیز قهرمان زن اشک می‌ریزند.
در سال ۲۰۰۷ یک نسخه‌ی سه دقیقه‌ای از فیلم «شیرین»، به‌نام «رومئوی من کجاست» - که عنوان اولیه‌اش «گریه‌ها» بود - در فیلم چند اپیزودی «هر کس سینمای خودش» و به‌مناسبت شصتمین سال‌گرد برگزاری جشنواره‌ی فیلم کن به نمایش درآمد. کیارستمی در این فیلم کوتاه، تاثیرات عاطفی تماشای یک فیلم را نشان می‌دهد. چند زن که در سالن تاریک سینما نشسته‌اند و آخرین صحنه‌ی فیلم «رومئو و ژولیت» (۱۹۶۸)، ساخته‌ی فرانکو زِفیرِلی را می‌بینند - که البته ما فقط باند صوتی فیلم را می‌شنویم - و در برابر پایان تراژیک و خودکشی تاثربرانگیز قهرمان زن اشک می‌ریزند.
Comments
Be the first to add a comment
Log in to comment