تماس گرفته بود به یک سخنرانی دعوتم بکند که برای مخاطبان‌شان داستان موفقیتم رو بگویم.
پرسیدم:
اول: از کجا معلوم که موفق باشم؟ اصلا موفقیت به چه معنا است؟
دوم: تمایل دارید چگونه داستانی درباره موفقیتم بگویم؟
درباره بخش نخستِ سوال اولم لطف داشت و برای بخش دومش هم خنده‌ای کرد و گفت: "باز هم سوال کوچینگی!"
درباره سوال دوم گفت: "از تلاش‌ها و پشتکارت در این راه بگو که مخاطبان ما انگیزه بگیرند."
از این‌جا به بعد سکوت کردم و زندگی‌ام را مرور کردم.
شانس آوردم در خانواده‌ای به دنیا آمدم که در آن از لحاظ اجتماعی و اقتصادی و حتا تاریخی شرایط مناسبی برای رشد من مهیا شده بود.
شانس آوردم حدود سی سال پیش در دوره دانشجویی فرصت کارآموزی در یک شرکت شناخته شده برایم فراهم شد و دوباره شانس آوردم که آن فردی که در آن دوره سرپرست کارآموزی من بود، چند سال بعد یکی از مدیران آن سازمان شده بود و همین آشنایی نقش مهمی در استخدام من داشت.
شانس آوردم حدود هفت سال پیش در یک گروه تلگرامی مطلبی که درباره مدیریت دانش نوشته بودم را فوروارد کردم و یکی از اعضای آن گروه که تهیه‌کننده برنامههای مدیریتی در رادیو اقتصاد بود پیام داد و دعوتم کرد که در چند برنامههای رادیویی صحبت کنم.
شش سال پیش، شانس این را داشتم که با چند انسانِ حرفه‌ای و عملگرا آشنا شوم و با همراهی همین دوستان مجموعه کیفکو را خلق کردیم که به نظرم منشا اثرات مهمی بود.
بنابراین فکر میکنم لااقل برای من عامل محیطی و شانس خیلی مهم‌تر و موثرتر از پشتکار و تلاش بوده است.
شبکه‌های اجتماعی پر شده است از روایت داستان زندگی آدم‌هایی که موفقیت‌شان را صرفا ناشی از پشتکار خودشان می‌دانند. و در اکثر این روایت‌ها، قهرمان داستان در کودکی و نوجوانی بدبختی و بیچارگی و زندگی در فقر را تجربه کرده است.
برخی از مشاورین تبلیغات و برندینگ هم مشتاقان پرسنال برندینگ را به روایت این‌گونه داستان‌های جذاب برای مخاطب تشویق می‌کنند.
اما در این داستان‌ها تمام واقعیت از جمله شانس‌های سر راهِ افراد و شرایط محیطی بازگو نمی‌شود. و در نتیجه گوینده از مسیر تمامیت و رو راستی با مخاطب دور می‌افتد و از سویی سرنخ‌های ناکارآمدی هم به مخاطب می‌دهد.
نظر شما چیست؟ نقش شانس و محیط را در موفقیت‌های خود چگونه ارزیابی می‌کنید؟
پ.ن.: لیست شانس‌هایم بسیار است و همه آنها در محدودیت یک پست نمی‌گنجد.
@HosseinGaeeni
#تفکر_پرسشگرانه
#کوچینگ
پرسیدم:
اول: از کجا معلوم که موفق باشم؟ اصلا موفقیت به چه معنا است؟
دوم: تمایل دارید چگونه داستانی درباره موفقیتم بگویم؟
درباره بخش نخستِ سوال اولم لطف داشت و برای بخش دومش هم خنده‌ای کرد و گفت: "باز هم سوال کوچینگی!"
درباره سوال دوم گفت: "از تلاش‌ها و پشتکارت در این راه بگو که مخاطبان ما انگیزه بگیرند."
از این‌جا به بعد سکوت کردم و زندگی‌ام را مرور کردم.
شانس آوردم در خانواده‌ای به دنیا آمدم که در آن از لحاظ اجتماعی و اقتصادی و حتا تاریخی شرایط مناسبی برای رشد من مهیا شده بود.
شانس آوردم حدود سی سال پیش در دوره دانشجویی فرصت کارآموزی در یک شرکت شناخته شده برایم فراهم شد و دوباره شانس آوردم که آن فردی که در آن دوره سرپرست کارآموزی من بود، چند سال بعد یکی از مدیران آن سازمان شده بود و همین آشنایی نقش مهمی در استخدام من داشت.
شانس آوردم حدود هفت سال پیش در یک گروه تلگرامی مطلبی که درباره مدیریت دانش نوشته بودم را فوروارد کردم و یکی از اعضای آن گروه که تهیه‌کننده برنامههای مدیریتی در رادیو اقتصاد بود پیام داد و دعوتم کرد که در چند برنامههای رادیویی صحبت کنم.
شش سال پیش، شانس این را داشتم که با چند انسانِ حرفه‌ای و عملگرا آشنا شوم و با همراهی همین دوستان مجموعه کیفکو را خلق کردیم که به نظرم منشا اثرات مهمی بود.
بنابراین فکر میکنم لااقل برای من عامل محیطی و شانس خیلی مهم‌تر و موثرتر از پشتکار و تلاش بوده است.
شبکه‌های اجتماعی پر شده است از روایت داستان زندگی آدم‌هایی که موفقیت‌شان را صرفا ناشی از پشتکار خودشان می‌دانند. و در اکثر این روایت‌ها، قهرمان داستان در کودکی و نوجوانی بدبختی و بیچارگی و زندگی در فقر را تجربه کرده است.
برخی از مشاورین تبلیغات و برندینگ هم مشتاقان پرسنال برندینگ را به روایت این‌گونه داستان‌های جذاب برای مخاطب تشویق می‌کنند.
اما در این داستان‌ها تمام واقعیت از جمله شانس‌های سر راهِ افراد و شرایط محیطی بازگو نمی‌شود. و در نتیجه گوینده از مسیر تمامیت و رو راستی با مخاطب دور می‌افتد و از سویی سرنخ‌های ناکارآمدی هم به مخاطب می‌دهد.
نظر شما چیست؟ نقش شانس و محیط را در موفقیت‌های خود چگونه ارزیابی می‌کنید؟
پ.ن.: لیست شانس‌هایم بسیار است و همه آنها در محدودیت یک پست نمی‌گنجد.
@HosseinGaeeni
#تفکر_پرسشگرانه
#کوچینگ
6 comments
Log in to comment
همینطور که پشتکار به تنهایی همیشه جواب نمیده و خیلی مواقع ادم نیاز به محیط درست و زمان درست هم داره.