اگر دردم یکی بودی چه بودی..
«خبرگزاری مهر از قول پروفسور حسین اردکانیان گفته که بارندگیهای ایران در این سالها نرمال و بالاتر از نرمال بوده است.بهبود وضعیت بارشها باعث ورود ایران به دوره ترسالی شده است.»
این خبر خوبی است، اما مساله این است که این بارش ها و ترسالی در کوتاه مدت مشکلی از منابع آب و پیامدهای خشکسالی بلندمدتی که بیش از یک دهه کشورمان را درگیر کرده و هزاران روستا را تخلیه و روانه حاشیه شهرها نموده است کم نخواهد کرد. در این سالها بلازدگان خشکسالی را نه کسی دید و شنید.
روستاییانی که بعنوان کارگر روزمزد دست فروش و گرفتاردر مشکلات حاشیه نشینی شده اند این روزها فلاکت زده ترین اقشار در بحران کرونا هستند.
این مهاجران بی نام و نشان که نه راه بازگشت دارند و نه توان ماندن در حاشیه شهرها از چاله درآمده و به چاه افتاده اند.
البته دسته ای دیگر بلازدگان خشکسالی و بی آبی هم که در روستاهای شان با درآمدهای ناچیز مانده اند و کمکهای بهزیستی و کمیته امداد هم شاملشان نشده و اغلب کارگر روزمزد هستند، یا زنانی که خودسرپرست خانوارند و با درآمد ناچیز مشاغل خانگی روزگار می گذراندند هم سوی دیگر ماجرایند. آنها در این بحران بی درآمدی با این پروتکلهای هزینه بر چه می کنند؟
وما به عنوان مسئولیت اجتماعی برای این مردم چه می توانیم بکنيم؟
🆔 @RuralWomenIssues 👩🌾