✳️ روایتی ازاستخدام عصرصفوی
✅ دونده برنده استخدام دولتی می‌شد
⬅️ روایت جهانگرد ایتالیایی از برگزاری مسابقه «دو» در میدان نقش جهان
🔺روز دوشنبه براى تماشاى مسابقه جالبى به میدان نقش جهان رفتم. در این مسابقه چند نفر از غلامان دیوانبیگى (دولتی) شرکت داشتند. این مسابقه در عین حال یک آزمایش نیز محسوب می‌شد و پذیرفتهشدگان به عنوان چاپار یا نامهرسان رسمى دیوانبیگى استخدام میشدند. این اشخاص مانند نامهرسانهاى ما، شلوار کوتاهى تا زانو داشتند و هر کدام سه زنگوله کوچک از کمر خود آویخته بودند. به ماهیچهها و عضلات قسمت بالایى ران‌هاى خود براى جلوگیرى از خستگى روغن مخصوصى مالیده بودند.
🔺شرایط مسابقه این بود که شرکتکننده از دم عالىقاپو تا ستون سنگى مشخصى که در سه میلى (حدود ۵ کیلومتر) بالاى تپهاى واقع شده بود، بدوند و این عمل را هفت بار بدون توقف و استراحت تکرار نمایند. شرکتکنندگان در حین مسابقه از خوردن هر چیز ممنوع، ولى به نوشیدن آب مجاز بودند.
🔺چند تن چاپار و افراد دربارى نیز براى کنترل صحت مسابقه در فواصل مختلف قرار گرفته بودند. امتحاندهنده مىبایست بیرق کوچکى را که هر دفعه هنگام مراجعت از تپه به او داده مىشود با خود بیاورد و به مأمور مخصوصى تحویل دهد. پس از نوبت هفتم، چاپارها و مأموران بررسى صحت عمل رأى مىدهند که چه کسى پذیرفته شده است. نخستین کسى که پذیرفته شده بلافاصله به جرگه چاپارهاى سریع‌السیر دولتى داخل میشود.
📌منبع: سفرنامه کاررى، ترجمه عباس نخجوانى و عبدالعلى کارنگ، ص ۸۵
✅ دونده برنده استخدام دولتی می‌شد
⬅️ روایت جهانگرد ایتالیایی از برگزاری مسابقه «دو» در میدان نقش جهان
🔺روز دوشنبه براى تماشاى مسابقه جالبى به میدان نقش جهان رفتم. در این مسابقه چند نفر از غلامان دیوانبیگى (دولتی) شرکت داشتند. این مسابقه در عین حال یک آزمایش نیز محسوب می‌شد و پذیرفتهشدگان به عنوان چاپار یا نامهرسان رسمى دیوانبیگى استخدام میشدند. این اشخاص مانند نامهرسانهاى ما، شلوار کوتاهى تا زانو داشتند و هر کدام سه زنگوله کوچک از کمر خود آویخته بودند. به ماهیچهها و عضلات قسمت بالایى ران‌هاى خود براى جلوگیرى از خستگى روغن مخصوصى مالیده بودند.
🔺شرایط مسابقه این بود که شرکتکننده از دم عالىقاپو تا ستون سنگى مشخصى که در سه میلى (حدود ۵ کیلومتر) بالاى تپهاى واقع شده بود، بدوند و این عمل را هفت بار بدون توقف و استراحت تکرار نمایند. شرکتکنندگان در حین مسابقه از خوردن هر چیز ممنوع، ولى به نوشیدن آب مجاز بودند.
🔺چند تن چاپار و افراد دربارى نیز براى کنترل صحت مسابقه در فواصل مختلف قرار گرفته بودند. امتحاندهنده مىبایست بیرق کوچکى را که هر دفعه هنگام مراجعت از تپه به او داده مىشود با خود بیاورد و به مأمور مخصوصى تحویل دهد. پس از نوبت هفتم، چاپارها و مأموران بررسى صحت عمل رأى مىدهند که چه کسى پذیرفته شده است. نخستین کسى که پذیرفته شده بلافاصله به جرگه چاپارهاى سریع‌السیر دولتى داخل میشود.
📌منبع: سفرنامه کاررى، ترجمه عباس نخجوانى و عبدالعلى کارنگ، ص ۸۵
Comments
Be the first to add a comment
Log in to comment