میگویند همین امنیتی که داریم را مدیون این نظام هستیم.
کدام امنیت؟ دهها مثال میتوان آورد که امنیتی در کار نیست: زنان و کودکان تنها نمیتوانند در تاریکی شب با احساسی امن و ایمن در شهرها تردد کنند. اسیدپاشهایی که هنوز دستگیر نشدهاند در خیابانهای شهرهای بزرگ پرسه میزنند. شما هر لحظه ممکن است توسط مؤمنین مورد آزارِ امر به معروف و نهی از منکر قرار بگیرید. ممکن است در یک روز عادی در بزرگراه به دلیل راه ندادن به خودروی یک مداح حکومتی به سمت شما شلیک بشود. زورگیرها به محض خروج شما از بانک پولتان را بدزدند. ممکن است دهها مرد درشتهیکل تنها به دلیل نوشتن چند مطلب در صفحهٔ شخصی خودتان در اینترنت، نیمهشب به خانهٔ شما بریزند و خانوادهتان را مورد تعرض قرار دهند و شما را با خود ببرند.... از اینها گذشته، امنیت روانی و شغلی با وجود این همه فسق و فساد وجود ندارد. قیمتها هر لحظه در حال افزایشند و عموم مردم دربارهٔ اندکسرمایههای زندگیشان احساس ناامنی میکنند...
اصلاً خود آقای خامنهای تا حالا برای خرید از منزلش خارج شده است؟ خب احتمالا ایشان آنقدر سادهزیستند که فقط از طریق هدایای دریافتی امرار معاش میکنند. حالا خرید نه، هر کار دیگری؟ اصلاً بدون محافظ حتی به اجابت مزاج میروند؟ امنیت ندارند و بدلیل محبوبیت بیش از حدشان در بین تودههای مردم، همیشه با لشگری صدها نفره از محافظین جابجا میشوند.
از خودمان بپرسیم، حکومت فاجری که خودِ رهبر قَدَرقُدرتش در آن تا این حد احساس ناامنی میکند، برای رعایای سادهای مثل ما امنیت میسازد؟
______@ajibzad
بنجامین فرانکلین