✳️ ناسازگاری زمانی در توافق

✍امیر کرمانی؛ استاد مالی دانشگاه برکلی
سیمون جانسون؛ استاد اقتصاد دانشگاه MIT

✅ مذاکرات هسته‌ای ایران و آمریکا سال‌ها گرفتار دو مشکل بوده است: «ناسازگاری زمانی»؛ یعنی امکان بازگشت دوباره تحریم‌ها پس از عقب‌نشینی هسته‌ای ایران و «اضافه‌بار بدهی سیاسی»؛ یعنی انباشت تعهدات سیاسی که هر توافق محدود را ناکافی جلوه می‌دهد.

🔹خروج آمریکا از توافق ۲۰۱۵ و بازگشت تحریم‌ها نمونه این وضعیت است.

🔹جنگ ۴۰ روزه و محاصره‌های دوگانه تنگه هرمز موازنه جدیدی ایجاد کرده است. ایران با توان تهدید بستن تنگه هرمز، قدرت چانه‌زنی بیشتری پیدا کرده و اختلال در تنگه می‌تواند به هر دو طرف و اقتصاد جهانی آسیب بزند.

🔹بر این اساس، توافقی که مساله هسته‌ای، کاهش تحریم‌ها و جریان آزاد کشتیرانی را به هم پیوند دهد، می‌تواند هزینه نقض توافق را برای دو طرف افزایش دهد.

🔹توافق کوچک کارساز نخواهد بود و باید با سرمایه‌گذاری گسترده در زیرساخت‌ها و صنعت نفت و گاز همراه شود تا منافع اقتصادی ملموسی ایجاد کند.

🔹چین نیز به‌دلیل نقش اقتصادی و وابستگی به نفت منطقه، گزینه‌ای مهم برای میانجی‌گری است.

🔗متن کامل؛
https://donya-e-eqtesad.com/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%DB%8C%D8%A7%D8%AF%D8%AF%D8%A7%D8%B4%D8%AA-68/4269987-%D9%86%D8%A7%D8%B3%D8%A7%D8%B2%DA%AF%D8%A7%D8%B1%DB%8C-%D8%B2%D9%85%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%D8%AA%D9%88%D8%A7%D9%81%D9%82)

Comments

Be the first to add a comment