«هویت کتابی است گشوده که نویسندگان بسیار دارد. کتابی تمام شده نیست. کتابی است در حال تکوین. بخشی از آن در این هزاره و آن هزاره بازتابیده است. بخش بیشتری پنهان است. کاشفاناش نیامدهاند. دانشاش پیدا نشده است. منظرش شناخته نیست. هویت غیبی دارد. آن غیب کمی امروز کمی فردا آشکار میشود اما بخش بزرگ آن ناپیدا میماند. پیدا شد هم باز گوشه دیگری از آن در غیب میماند. این غیب بخش ذاتی شناخت ما ست از خود و خدا و تاریخ و هویت و فرهنگ.
هویت در هر دوری از نو ساخته میشود بدون اینکه همه آن تغییر یابد. مثل فرزند خانوادهای است که از پدر و مادر خود و پدر و مادر آنان و همینطور تا دهها نسل پیش از ایشان میراث میبرد. هر فرزندی این میراث را طوری میفهمد که هم با فهم دیگران مشترک است و هم از آن متمایز است. تشبیهی دارد و تنزیهی دارد.
هویت جامد و ثابت و نوشته بر سنگ نداریم. نمیتوانیم داشته باشیم. و هر کس با چنین ادعایی آمده است رفته است و ادعای خود را با خویش به گور برده است. مردمانی دیگر آمدهاند و فهم تازهای آوردهاند. فهمی که به معرفتهای پیشین ارتباط دارد اما عین آن نیست. و از آن متمایز است اما خارج از آن نیست. هویت را جمع میسازد. و جمع هرگز نمیمیرد. حتی با بمب اتمی. با قحطسال. با جنگ. با زلزله. با هر چه تصور کنیم. جمع زنده است و بیزوال. مردمان روند و آیند و زندگی ادامه دارد. کسی که هویت را فارغ از این روند-و-آیند بفهمد اصولا هویت را نفهمیده است!»
#مهدی_جامی
@Ellinnehttps://www.zeitoons.com/113589?fbclid=IwAR3AWEmBmcPGHVjeU8K1TcC5Ya5BHfU4waCKOO7tC6vmyJSKGzHgO4jWYIY