سال 1378 برای اینکه توزیع صنایع با گروههای فعالیتی مختلف را در مجموعه شهری تبریز به دست بیاورم، 11 هزار آدرس را تک تک خواندم و روی نقشه جانمایی کردم. با اینکه زمان زیادی برد، ولی نتیجه بسیار رضایت بخش بود.

همان سالها (و اندکی قبل تر)، وقتی میخواستیم آمار کارگاههای یک شهر بسیار کوچک که کمتر از 1000 کارگاه می شد را از روی بانک اطلاعات خام مرکز آمار ایران، تحلیل کنیم، در نرم افزار کواترو پرو که تحت داس بود، ماکرونویسی کردیم. برنامه ای نوشتیم که بتواند کل اطلاعات را در قالب گروههای عمده فعالیت تجمیع و خروجی دهد. وقتی خواستیم اجرا کنیم، بعد از تست درست عمل کردن، شب موقع ترک محل کار، برنامه را اجرا کردیم و روی مانیتور کاغذی زدیم که لطفا کامپیوتر خاموش نشود. فردا صبح برگشتیم، هنوز داشت کار میکرد. حدود ساعت 11 بالاخره نتیجه کار را دیدیم! (امروزه این کار حتی در مقیاس چند میلیون ردیف اطلاعات، با یک دستور PivotTable در نرم افزار اکسل در عرض چند ثانیه انجام می شود.)

یک روز با یکی از کارشناسان ارشد بازنشسته و قدیمی سازمان برنامه و بودجه مشغول صحبت بودم. نسلی قبل تر از ما! گفت قبل از انقلاب یکبار مدل تعادل عمومی با حدود 250 متغیر(فراموشی از من است) را دستی نوشته و محاسبه کرده است. البته چند ماه طول کشیده است!
صد البته از این کار کردن و زحمت کشیدن لذت می بردیم!

وقتی اینها را به نسل فعلی تعریف میکنم، میگویند شما چه حوصله ای داشتید! وقتی از آنها میخواهم 100 تا داده را روی نقشه کنترل کنند، دادشان هوا می رود که اوه! صد تا داده را تک تک کنترل کنیم؟ بگذارید ببینیم نرم افزاری نیست این کار را انجام دهد!
حالا این جماعت فست فودی، به راه فست فودی برای کسب درآمد نیز دست پیدا کرده است. دیگر معنی ندارد حتی وقت بگذاری و نرم افزاری پیدا کنی که 100 داده را کنترل کند! در همین زمانی که برای این کار میگذاری، میتوانی چند میلیون در بورس کاسب شوی! هنوز 2 ماه نشده است از زمان آزادسازی سهام عدالت! ارزش 7 میلیونی آن الان به نزدیک 20 میلیون تومان رسیده است! نزدیک 3 برابر. کافی است 7 میلیون قرض بگیری، در 2 ماه قرضت را پس میدهی و دو برابر آن را هم به دست آوردی! اصلا چرا باید کار کرد؟ چرا باید زحمت کشید و خود را به سختی انداخت؟
چند نسل را نابود کردیم!

به قلم محمد اولاد

✅ @karkhone

Comments

Be the first to add a comment