🔹شــــاید زیباتریــــن بخــــش کتــــاب، نامه هــــای عاشــــقانه ای اســــت کــــه رســــول از بوســــنی بــــه مــــادرش نوشــــته اســــت. از آن نامه هــــا روح پــــاک شــــهید در حــــال تلالــــو اســــت. آنچــــه کــــه بایــــد بــــه عنــــوان ارزش تاریخــــی کتــــاب بــــر آن تاکیــــد کــــرد آن اســــت کــــه رســــول پس از آن که از اعمــــال وحشــــی گری علیــــه ِ مسلمانان بوســــنی و هرزگوین اطلاع یافت، بــــا نیاتــــی شــــریف تصمیــــم گرفــــت بــــه بوســــنی بیایــــد. او فــــردی تحصیــــل کــــرده و اهــــل خانــــواده بــــود و ایــــن تصمیــــم را نــــه از روی کسب منافع مادی و نه از روی ماجراجویی، نگرفت. آن جــــا که برای همســــرش معصومه می نویســــد: «انســــان ماجراجویــــی نیســــتم، امــــا در گــــرداب افکنــــدن را دوســــت دارم...» می توانم کوله باری از خاطرات درباره اش بنویســــم امــــا خاطــــره ای را انتخــــاب می کنــــم کــــه مویــــد آنــــی اســــت کــــه در نامه هایــــش نوشــــته اســــت...

🔹بخشی از مقدمه 《نجاد لاتیچ》 بر کتاب 《ر》 چاپ بوسنی



🔹کتــــاب «ر» نوشــــته مریــــم بــــرادران داســــتان زندگی نامــــه رســــول حیــــدری (مجیــــد منتظــــری) اولیــــن شــــهید ایــــران در بوســــنی و هرزگویــــن اســــت که در ۲۲ خرداد ماه ۱۳۷۲ به شهادت رسید.


🔹متن کامل مقدمه نجاد لاتیچ به همراه نقد وبررسی کتاب 《ر》 را می توانید در ماهنامه فرهنگی و هنری سرو بخوانید.


اداره اسناد،مدارک، کتابخانه و انتشارات موزه انقلاب اسلامی و دفاع مقدس

@hdmlib