▪️ چگونه به معماری می‌نگریم (۳)

🖋 جمال اسماعیل‌زاده| مترجم و پژوهش‌گر معماری

مسئلۀ نگاه به عالم بیرونی از طریق ادراک محتوای محیط، درک درونی و آگاهی از آن درک شکل می‌گیرد. در این مقاله در ادامه مباحث دو گفتار پیشین، به بررسی و مقایسۀ دو نوع نگاه ذکرشده از منظر شناختی و نحوه ادراک ذهنی می‌پردازیم.
بدن به منزله قوه ای عام است، که به ما امکان ارتباط‌یافتن با همه چیز اعم از بالفعل یا ممکن، واقعی یا خیالی را می‌دهد.(هاینما، ۱۳۹۹) طرح واره بدن‌مند با همه حواس درگیر است و با هم‌افزایی جنبندگی بساوایی و بینایی همراه است، اما تصویر بدن فقط بر جنبه‌های بصری بدن تجربی متمرکز است. ما اشیای بیرون از خودمان را در ادراک بیرونی ادراک می‌کنیم، اما جریان احساسات آگاهانه، افکار و احساسات‌مان را در ادراک درونی دزک  می‌کنیم.(درمات، ۱۳۹۹) ادراک بیرونی اولین مواجهه ذهن با محیط است، این مواجهه چه به عنوان کابر مطرح باشد چه به عنوان طراح معمار مورد بحث ماست. با تفاوت این ادراک بیرونی و ایجاد آگاهی درونی به نتایج متفاوتی در اشخاص مختلف با ادراک‌های مختلف می‌انجامد که همین سبب تفاوت در نگرش این نوع افراد از هم می‌شود.

⭕️ ادامۀ مطلب را می‌توانید در Instant View یا در وب‌سایت کوبه به نشانی زیر بخوانید:

https://telegra.ph/je3-09-17
http://koubeh.com/je3

@Koubeh

Comments

Be the first to add a comment