در صورت صحت گزارشها، ایران بهسوی شبهترکیبی دائمی از مدلهای چینی و روسی کنترل اینترنت حرکت میکند. به گفته آلن وودوارد، استاد امنیت رایانه در دانشگاه ساری بریتانیا، به نظر میرسد جمهوری اسلامی از خاموشی کنونی برای اجرای برنامههای بلندمدت و اعمال تغییرات فنی استفاده میکند.
رشیدی تاکید میکند مسئله دیگر فنی نیست، بلکه سیاسی است و اجرای کامل این طرحها به اراده سیاسی بستگی دارد. در این میان، اینترنت ماهوارهای مدارپایین مانند استارلینک، کنترل دولت را پیچیدهتر کرده است. این خدمات امکان دور زدن سانسور و قطع اینترنت را فراهم میکنند.
اگرچه دولت توانسته است در اینترنت برخی کاربران استارلینک اختلال ایجاد کند، اما پس از بهروزرسانی نرمافزاری، برخی پایانهها همچنان فعالاند و شرکت مالک اینترنت استارلینک نیز هزینه اشتراک کاربران ایرانی را رایگان کرده است.
با وجود افزایش ابزارهایی که حکومتهای سرکوبگر به کار میگیرند، وودوارد به آینده اینترنت خوشبین است. او به پیشرفتهای اینترنت مدارپایین (LEO) و این موضوع اشاره میکند که بسیاری از تلفنهای همراه اکنون حتی هنگام قطع اینترنت نیز میتوانند برای مواردی مانند ارسال پیامهای اضطراری (SOS) از ارتباط ماهوارهای استفاده کنند.
وودوارد همچنین به ظهور برنامههایی اشاره میکند که از شبکههای بیسیم بلوتوثی استفاده میکنند و میتوانند در جاهایی که هیچ اتصال اینترنتی وجود ندارد، امکان ارتباط را فراهم کنند.
وودوارد میگوید: «دسترسی به اینترنت در نهایت تقریبا بهطور اجتنابناپذیر فراگیر و جهانی خواهد شد، اما برای حکومتهای سرکوبگر همیشه بازی موش و گربه باقی میماند.»