✳️ *"فروش بدون نسخه پزشک مزید امتنان است؟!"*
✅ نفر اول که اومد تو داروخونه یه شرح واقعه مختصر از بیماریش گفت و مسئول تحویل دارو 2-3 قلم روپیشنهاد داد و بعد از ارزیابی قیمت توسط بیمار یکیش رو خرید و رفت .(برا ایشون واقعا آرزوی سلامتی دارم)
نفر دوم مشخصات کامل دارو رو زبانی گفت، گویا قبلا مصرفش میکرده اونم به مدت زیاد. و داروخانه چی محترم با "دل قرص" دقت بفرمایید با "دل قرص" چند قلم دارو رو تحویل متقاضی داد و بازم تمام.
نفر بعدی گویا نسخه داشت و اینبار یه سری اطلاعات مثل کد ملی و شماره نسخه رد و بدل شد، بهش گفتن سیستم نمیاد بالا و تازه بعد از کلی زمان وقتی هم سیستم بالا اومد؛ یه قلم از داروهای تجویز پزشک رو نداشت و گفت مشابهش رو بهت میدم.( برای ایشون هم واقعا آرزوی سلامتی دارم)
نفر قبل از من چند تا پیشنهاد دارو برای مریضیش داشت (فک کنم اینترنتو خوب سرچ کرده بود) و معتمد ترین فرد رو برای مشورت کارگر داروخونه میدونست و در نهایت به یک توافق رسیدن و خوشحال محل رو ترک کرد. (زودتر سلامت شی شما بیمار عزیز)
*دیدم چقد خوبه اینجا. اون همه پزشک و آدم متخصص دستور پزشکی صادر میکنن بعد توی محل اجرا که داروخونه باشه، میشه راحت توافق کرد و اصلا نسخه رو بیخیال شد و با یک استدلال محکم و کاملا منطقی "به شرح ذیل" همه داروهای با عبارت "فروش بدون نسخه پزشک ممنوع است" رو کاملا نادیده گرفت و کار ظاهرا به نفع طرفین (داروخانه و بیمار) و با رویکرد "فروش بدون نسخه پزشک مزید امتنان است؟!" به نتیجه رساند.*
من روزی 100 تا مریض مثل تو رو دارو بهشون میدم. پزشک سیخی چند؟
این قصه معمولا توی همه داروخونه ها هست. شل و سفت داره ولی سوخت و سوز هرگز. جوریکه عبارت هشدار دهنده " تحویل بدون نسخه پزشک ممنوع است" تقریبا یک شوخی حساب میشه و هیش کی نه بهش توجه میکنه و نه تقریبا مرجعی پیگیر این موضوع هست؛ مگر داروهای خیلی خاص و خیلی متفاوت برای بیماری های صعب العلاج و بنویسن *"فروش بدون نسخه پزشک مزید امتنان است*؟!"گاها با واقعیت سنخیت بیشتری داره.
و نتیجه اینکه تقریبا نقش پزشک متخصص شده یه نقش تشریفاتی مگر در شرایطی خاص که بیمار حالش وخیمه. همه صاحب ادعا، متشخص (دارای قدرت تشخیص بیماری) و درمانگر. تازه بعد از مصرف داروها هم میگن دکترش به درد نمیخورد، خوب نشدم، دوقورت نیمش میمونه و
از داروخونه که اومدم بیرون دیدم شرایط مثل " فروش بدون نسخه پزشک ممنوع است" چقدر توی سازمان ها داریم.
⭕ *"فروش بدون نسخه پزشک ممنوع" همان کارکردی در داروخانه دارد که نسخه های تجویزی متخصصان مدیریت در سازمان ها.*
یعنی چی؟
یعنی اینکه کلی آدم متخصص میشینن و یه عالمه باید و نباید در قالب نسخه های علمی، برای سازمان ها و مشاغل و در قالب ساختار، فرایند ، برنامه، تکنولوژی، تامین مالی و ... در اختیار مدیران محترم قرار میدن تا بره برای اجرا.
*حالا موقع اجرا که میشه نسخه " فروش بدون نسخه مدیریتی ممنوع است" تبدیل میشه به "فروش بدون نسخه مدیریتی آزاد آزاد است " که هیچ اصلا ثوابم داره. و مزید امتنان. مدیرا تو این موقعیت رفتارشون میشه عین کارگر داروخونه و با اعتماد بنفس کامل پشت میکنه به همه نسخه ها و اسناد مدیرتی و کار خودش رو میکنه.*
👈 خوب نتیجش میشه چی؟
غالب اوقات با یک فاصله زمانی شرایط سخت و پیچیده میشه. و وقتی شرایط خاص شد میگن حالا از متخصص مدیریت بگیم بیاد نسخه مناسب رو بپیچه. غافل از اینکه الان دیگه با نسخه ساده مدیریتی شاید مشکل حل نشه و نیاز به یک محیط کاملا کنترل شده به اسم بیمارستان با شرایط نظارتی دقیق و درمان های احتمالا دردناکی توی سازمان داریم. دلیلش هم اینه که چون شما نسخه های مدیریتی اول رو نادیده گرفتین. و در درازمدت یک بی اعتمادی عمیقی شکل میگیره که اینها فقط حرفه و به درد کتاب میخوره و نه محیط اجرایی.
♦️ *حرف آخر رو بگم و تمام*
پیتر سنگه یه نکته درست درمون و طلایی داره که میگه:
تقسیم یک فیل بزرگ به دو قسمت، دو تا فیل کوچک به وجود نمیاره. این یعنی سیستم های زنده، یکپارچه هستند و خصوصیات آنها رو باید در کل بررسی کرد. سازمان ها نیز چنین خصوصیتی دارن. برای درک و فهم بسیاری از مشکلات و چالش ها باید یک نگاه کل نگر داشت و مشکلات رو در مقطع ندید.
میخوام بگم تا زمایکه مدیریت به عنوان یک علم تخصصی و حرفه تلقی نشه و مدیران ملزم به حرفه ای شدن در دنیای مدیریت نشن، "فروش بدون نسخه مدیریتی ممنوع است،" یک شوخی و اتلاف وقتی بیش نیست و باور بفرمایید کل نگری شکل نمی گیره.
✍️علیرضا کوشکی جهرمی
✅ نفر اول که اومد تو داروخونه یه شرح واقعه مختصر از بیماریش گفت و مسئول تحویل دارو 2-3 قلم روپیشنهاد داد و بعد از ارزیابی قیمت توسط بیمار یکیش رو خرید و رفت .(برا ایشون واقعا آرزوی سلامتی دارم)
نفر دوم مشخصات کامل دارو رو زبانی گفت، گویا قبلا مصرفش میکرده اونم به مدت زیاد. و داروخانه چی محترم با "دل قرص" دقت بفرمایید با "دل قرص" چند قلم دارو رو تحویل متقاضی داد و بازم تمام.
نفر بعدی گویا نسخه داشت و اینبار یه سری اطلاعات مثل کد ملی و شماره نسخه رد و بدل شد، بهش گفتن سیستم نمیاد بالا و تازه بعد از کلی زمان وقتی هم سیستم بالا اومد؛ یه قلم از داروهای تجویز پزشک رو نداشت و گفت مشابهش رو بهت میدم.( برای ایشون هم واقعا آرزوی سلامتی دارم)
نفر قبل از من چند تا پیشنهاد دارو برای مریضیش داشت (فک کنم اینترنتو خوب سرچ کرده بود) و معتمد ترین فرد رو برای مشورت کارگر داروخونه میدونست و در نهایت به یک توافق رسیدن و خوشحال محل رو ترک کرد. (زودتر سلامت شی شما بیمار عزیز)
*دیدم چقد خوبه اینجا. اون همه پزشک و آدم متخصص دستور پزشکی صادر میکنن بعد توی محل اجرا که داروخونه باشه، میشه راحت توافق کرد و اصلا نسخه رو بیخیال شد و با یک استدلال محکم و کاملا منطقی "به شرح ذیل" همه داروهای با عبارت "فروش بدون نسخه پزشک ممنوع است" رو کاملا نادیده گرفت و کار ظاهرا به نفع طرفین (داروخانه و بیمار) و با رویکرد "فروش بدون نسخه پزشک مزید امتنان است؟!" به نتیجه رساند.*
من روزی 100 تا مریض مثل تو رو دارو بهشون میدم. پزشک سیخی چند؟
این قصه معمولا توی همه داروخونه ها هست. شل و سفت داره ولی سوخت و سوز هرگز. جوریکه عبارت هشدار دهنده " تحویل بدون نسخه پزشک ممنوع است" تقریبا یک شوخی حساب میشه و هیش کی نه بهش توجه میکنه و نه تقریبا مرجعی پیگیر این موضوع هست؛ مگر داروهای خیلی خاص و خیلی متفاوت برای بیماری های صعب العلاج و بنویسن *"فروش بدون نسخه پزشک مزید امتنان است*؟!"گاها با واقعیت سنخیت بیشتری داره.
و نتیجه اینکه تقریبا نقش پزشک متخصص شده یه نقش تشریفاتی مگر در شرایطی خاص که بیمار حالش وخیمه. همه صاحب ادعا، متشخص (دارای قدرت تشخیص بیماری) و درمانگر. تازه بعد از مصرف داروها هم میگن دکترش به درد نمیخورد، خوب نشدم، دوقورت نیمش میمونه و
از داروخونه که اومدم بیرون دیدم شرایط مثل " فروش بدون نسخه پزشک ممنوع است" چقدر توی سازمان ها داریم.
⭕ *"فروش بدون نسخه پزشک ممنوع" همان کارکردی در داروخانه دارد که نسخه های تجویزی متخصصان مدیریت در سازمان ها.*
یعنی چی؟
یعنی اینکه کلی آدم متخصص میشینن و یه عالمه باید و نباید در قالب نسخه های علمی، برای سازمان ها و مشاغل و در قالب ساختار، فرایند ، برنامه، تکنولوژی، تامین مالی و ... در اختیار مدیران محترم قرار میدن تا بره برای اجرا.
*حالا موقع اجرا که میشه نسخه " فروش بدون نسخه مدیریتی ممنوع است" تبدیل میشه به "فروش بدون نسخه مدیریتی آزاد آزاد است " که هیچ اصلا ثوابم داره. و مزید امتنان. مدیرا تو این موقعیت رفتارشون میشه عین کارگر داروخونه و با اعتماد بنفس کامل پشت میکنه به همه نسخه ها و اسناد مدیرتی و کار خودش رو میکنه.*
👈 خوب نتیجش میشه چی؟
غالب اوقات با یک فاصله زمانی شرایط سخت و پیچیده میشه. و وقتی شرایط خاص شد میگن حالا از متخصص مدیریت بگیم بیاد نسخه مناسب رو بپیچه. غافل از اینکه الان دیگه با نسخه ساده مدیریتی شاید مشکل حل نشه و نیاز به یک محیط کاملا کنترل شده به اسم بیمارستان با شرایط نظارتی دقیق و درمان های احتمالا دردناکی توی سازمان داریم. دلیلش هم اینه که چون شما نسخه های مدیریتی اول رو نادیده گرفتین. و در درازمدت یک بی اعتمادی عمیقی شکل میگیره که اینها فقط حرفه و به درد کتاب میخوره و نه محیط اجرایی.
♦️ *حرف آخر رو بگم و تمام*
پیتر سنگه یه نکته درست درمون و طلایی داره که میگه:
تقسیم یک فیل بزرگ به دو قسمت، دو تا فیل کوچک به وجود نمیاره. این یعنی سیستم های زنده، یکپارچه هستند و خصوصیات آنها رو باید در کل بررسی کرد. سازمان ها نیز چنین خصوصیتی دارن. برای درک و فهم بسیاری از مشکلات و چالش ها باید یک نگاه کل نگر داشت و مشکلات رو در مقطع ندید.
میخوام بگم تا زمایکه مدیریت به عنوان یک علم تخصصی و حرفه تلقی نشه و مدیران ملزم به حرفه ای شدن در دنیای مدیریت نشن، "فروش بدون نسخه مدیریتی ممنوع است،" یک شوخی و اتلاف وقتی بیش نیست و باور بفرمایید کل نگری شکل نمی گیره.
✍️علیرضا کوشکی جهرمی
Comments
Be the first to add a comment
Log in to comment