⚫️شعارهاي مانند خودكفايي چيزي جز فقر براي مردم در نمي آيد
🇰🇵🇮🇷
کره شمالی بر اساس نوعی ایدئولوژی اداره میشود بنام (جوچه) که به معنی "خودکفایی" ترکیبی از ناسیونالیسم، کمونیسم است .
یعنی رهبران این دوزخی‌ترین کشور روی زمین تصمیم گرفته‌اند نوعی اقتصاد ملی را به وجود بیاورند که مستقل باشد مثلا آنها در زمینه تکنولوژی دوست ندارند وابسته باشند ، در مورد منابع اقتصادی و مادۀ خام هم میخواهند مستقل بمانند و همچنین همکاری‌های بین‌المللی را هم رد می‌کنند پس اگر روسیه در زمان استالین به تعبیر چرچیل یک معمای رازگونه بود کره شمالی هم سیاه چاله‌ای‌ست غیر قابل نفوذ ...
امروز کره‌شمالی مظهر خودکفایی جهان است
یعنی خودش تولید میکند خودش مصرف میکند و از غوغای جهان هم آزاد است . در ابداع و اختراع هم دستشان خالی نبوده و علاوه بر موشک‌جات مثلا در صنایع نساجی و پوشاک از ماده‌ای به نام "وینیلون" استفاده میکند که ساخت خود کره‌ای هاست و برخلاف نایلون و کتان نیاز به واردات ندارد . رهبران کره هم به آن لقب فیبر جوچه داده‌اند که نماد استقلال و روی پای خود ایستادن است اما دنیا کارتون نیست و واقعیت با کسی شوخی ندارد و از دل شعارهایی مانند خودکفایی و استقلال چیزی جز فقر و تیره‌روزی برای مردم درنمی‌آید .
📍چندین دهه است که کره شمالی یکی از سری‌ترین جوامع دنیا به شمار می‌آید. کره شمالی یکی از معدود کشورهایی است که هنوز اسماً تحت قوانین کمونیستی اداره میشود. این کشور به دژی نفوذناپذیر در برابر ورود هرگونه مکتب و ایدئولوژی تبدیل شده است؛ جایی که همه چیز در انحصار حکومت است و هرگونه سیم ارتباطی با خارج از کشور بریده شده است. کشوری که خود را جزو خوشبخت‌ترین جوامع روی زمین می‌خواند و به مردمش القا میکند که کره شمالی بهترین نقطه برای زندگی بر روی این کره خاکی است.
طبیعی است که آمار و ارقامی از آنچه در کره شمالی می‌گذرد در دسترس نباشد. همه چیز تخمینی است و شاخص‌های اقتصادی در این کشور مبهم و نامعلوم است. آنچه بر همگان روشن است حکومتی توتالیتر با آموزه‌های التقاطی کمونیسم و ایده‌های رهبران این کشور است که در حد خدا پرستیده می‌شوند.
اهداف هسته‌ای کره شمالی انزوای این کشور از بقیه دنیا را تشدید کرده است. کره شمالی پس از هرج‌و‌مرج‌های جنگ جهانی دوم و در سال 1984 ظهور کرد. تاریخ این کشور منحصر به رهبر کبیرش کیم ایل‌سونگ است که امور سیاسی این کشور را در مدت زمانی 50ساله شکل داد. بعد از جنگ کره، کیم ایل‌سونگ فلسفه شخصی خودش به نام «جوچه» را ارائه داد که چراغ راهنمای توسعه کره شد. کیم ایل‌سونگ در سال 1994 درگذشت اما جایگاه رهبری به طور ابدی برای او حفظ شد. دهه‌ها حضور این نظام کنترل دولتی منجر به رکود شدید و جنون و خودشیفتگی رهبران آن شده است. سازمان‌های امدادی بین‌المللی تخمین زده‌اند که از میانه دهه 1990 تاکنون بیش از دو میلیون نفر در کره شمالی بر اثر کمبود شدید غذا از بین رفته‌اند. کمبودی که به دلیل حوادث طبیعی و سوءمدیریت شدید اقتصادی ایجاد شده است. این کشور برای سیر کردن شکم میلیون‌ها نفر از مردمش وابسته به کمک‌های خارجی است.
دولت توتالیتر کره همچنین متهم به نقض سیستماتیک حقوق بشر است. گزارش‌ها حاکی از شکنجه، اعدام در ملاء عام، بیگاری، سقط جنین اجباری و قتل کودکان در کمپ‌ها و زندان‌هاست. یک گروه حقوق بشر آمریکایی تخمین زده که بیش از 200 هزار زندانی سیاسی در این کشور وجود دارد. پیونگ‌یانگ به طور مرتب دولت کره جنوبی را متهم میکند که آلت دست آمریکاست اما دیدار کیم دای‌جونگ رئیس‌جمهور کره جنوبی در سال 2000 یک نشانه از گرم شدن روابط دو کشور را نشان داد. «سیاست طلوع» سئول در برابر پیونگ‌یانگ با هدف اعطای شانس به کره شمالی از طریق گفت‌وگو و کمک در دستور کار قرار گرفت.
کره شمالی قدرتی پوشالی است که تنها دارایی‌اش بمب هسته‌ای است. سلاحی که هنوز دنیا مطمئن نیست کره قادر به استفاده از آن باشد. کره شمالی از کمونیسم راه به جایی نبرده به جز انزوا، فقر، عدم رشد و تهدید.
@cafe_andishe95
🇰🇵🇮🇷
کره شمالی بر اساس نوعی ایدئولوژی اداره میشود بنام (جوچه) که به معنی "خودکفایی" ترکیبی از ناسیونالیسم، کمونیسم است .
یعنی رهبران این دوزخی‌ترین کشور روی زمین تصمیم گرفته‌اند نوعی اقتصاد ملی را به وجود بیاورند که مستقل باشد مثلا آنها در زمینه تکنولوژی دوست ندارند وابسته باشند ، در مورد منابع اقتصادی و مادۀ خام هم میخواهند مستقل بمانند و همچنین همکاری‌های بین‌المللی را هم رد می‌کنند پس اگر روسیه در زمان استالین به تعبیر چرچیل یک معمای رازگونه بود کره شمالی هم سیاه چاله‌ای‌ست غیر قابل نفوذ ...
امروز کره‌شمالی مظهر خودکفایی جهان است
یعنی خودش تولید میکند خودش مصرف میکند و از غوغای جهان هم آزاد است . در ابداع و اختراع هم دستشان خالی نبوده و علاوه بر موشک‌جات مثلا در صنایع نساجی و پوشاک از ماده‌ای به نام "وینیلون" استفاده میکند که ساخت خود کره‌ای هاست و برخلاف نایلون و کتان نیاز به واردات ندارد . رهبران کره هم به آن لقب فیبر جوچه داده‌اند که نماد استقلال و روی پای خود ایستادن است اما دنیا کارتون نیست و واقعیت با کسی شوخی ندارد و از دل شعارهایی مانند خودکفایی و استقلال چیزی جز فقر و تیره‌روزی برای مردم درنمی‌آید .
📍چندین دهه است که کره شمالی یکی از سری‌ترین جوامع دنیا به شمار می‌آید. کره شمالی یکی از معدود کشورهایی است که هنوز اسماً تحت قوانین کمونیستی اداره میشود. این کشور به دژی نفوذناپذیر در برابر ورود هرگونه مکتب و ایدئولوژی تبدیل شده است؛ جایی که همه چیز در انحصار حکومت است و هرگونه سیم ارتباطی با خارج از کشور بریده شده است. کشوری که خود را جزو خوشبخت‌ترین جوامع روی زمین می‌خواند و به مردمش القا میکند که کره شمالی بهترین نقطه برای زندگی بر روی این کره خاکی است.
طبیعی است که آمار و ارقامی از آنچه در کره شمالی می‌گذرد در دسترس نباشد. همه چیز تخمینی است و شاخص‌های اقتصادی در این کشور مبهم و نامعلوم است. آنچه بر همگان روشن است حکومتی توتالیتر با آموزه‌های التقاطی کمونیسم و ایده‌های رهبران این کشور است که در حد خدا پرستیده می‌شوند.
اهداف هسته‌ای کره شمالی انزوای این کشور از بقیه دنیا را تشدید کرده است. کره شمالی پس از هرج‌و‌مرج‌های جنگ جهانی دوم و در سال 1984 ظهور کرد. تاریخ این کشور منحصر به رهبر کبیرش کیم ایل‌سونگ است که امور سیاسی این کشور را در مدت زمانی 50ساله شکل داد. بعد از جنگ کره، کیم ایل‌سونگ فلسفه شخصی خودش به نام «جوچه» را ارائه داد که چراغ راهنمای توسعه کره شد. کیم ایل‌سونگ در سال 1994 درگذشت اما جایگاه رهبری به طور ابدی برای او حفظ شد. دهه‌ها حضور این نظام کنترل دولتی منجر به رکود شدید و جنون و خودشیفتگی رهبران آن شده است. سازمان‌های امدادی بین‌المللی تخمین زده‌اند که از میانه دهه 1990 تاکنون بیش از دو میلیون نفر در کره شمالی بر اثر کمبود شدید غذا از بین رفته‌اند. کمبودی که به دلیل حوادث طبیعی و سوءمدیریت شدید اقتصادی ایجاد شده است. این کشور برای سیر کردن شکم میلیون‌ها نفر از مردمش وابسته به کمک‌های خارجی است.
دولت توتالیتر کره همچنین متهم به نقض سیستماتیک حقوق بشر است. گزارش‌ها حاکی از شکنجه، اعدام در ملاء عام، بیگاری، سقط جنین اجباری و قتل کودکان در کمپ‌ها و زندان‌هاست. یک گروه حقوق بشر آمریکایی تخمین زده که بیش از 200 هزار زندانی سیاسی در این کشور وجود دارد. پیونگ‌یانگ به طور مرتب دولت کره جنوبی را متهم میکند که آلت دست آمریکاست اما دیدار کیم دای‌جونگ رئیس‌جمهور کره جنوبی در سال 2000 یک نشانه از گرم شدن روابط دو کشور را نشان داد. «سیاست طلوع» سئول در برابر پیونگ‌یانگ با هدف اعطای شانس به کره شمالی از طریق گفت‌وگو و کمک در دستور کار قرار گرفت.
کره شمالی قدرتی پوشالی است که تنها دارایی‌اش بمب هسته‌ای است. سلاحی که هنوز دنیا مطمئن نیست کره قادر به استفاده از آن باشد. کره شمالی از کمونیسم راه به جایی نبرده به جز انزوا، فقر، عدم رشد و تهدید.
@cafe_andishe95
Comments
Be the first to add a comment
Log in to comment