This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
♦️دانشگاه استنفورد شانزدهمین «جایزه بیتا برای هنرهای ایرانی» را روز شنبه ۱۶ آبان‌ماه به سیما بینا، خواننده، ترانه‌سرا و پژوهشگر موسیقی محلی ایران، اهدا کرد. بر اساس گزارش سایت دانشگاه استنفورد، این جایزه به پاس چندین دهه فعالیت سیما بینا در گردآوری، ثبت، حفظ و معرفی موسیقی محلی و میراث فرهنگی ایران به او اهدا شد. این مراسم با حمایت برنامه مطالعات ایران حمید و کریستینا مقدم در دانشگاه استنفورد برگزار شد.
سیما بینا در سال ۱۳۲۴ در خراسان متولد شد. او از کودکی به موسیقی محلی علاقه‌مند بود و در دهه ۱۳۴۰ فعالیت حرفه‌ای خود را با اجرای عمومی و ضبط آثار موسیقایی آغاز کرد. صدای متمایز و توانایی او در اجرای اصیل ترانه‌های سنتی، به‌سرعت او را در ایران و خارج از کشور به چهره‌ای شناخته‌شده تبدیل کرد.
به گزارش دانشگاه استنفورد، بینا در کنار خوانندگی و ترانه‌سرایی، سال‌ها برای گردآوری، ثبت و حفظ موسیقی محلی مناطق مختلف ایران پژوهش کرده است. او با سفر به مناطق دورافتاده و آموختن از موسیقی‌دانان بومی، مجموعه گسترده‌ای از ترانه‌های اقوام و مناطق مختلف ایران، از لالایی‌های کردی تا نغمه‌های بلوچی، گردآوری کرده است. انتشار کتاب‌هایی درباره موسیقی محلی ایران و سخنرانی در دانشگاه‌ها و موسسه‌های فرهنگی جهان از دیگر فعالیت‌های او است. در این گزارش همچنین به تلاش‌های بینا در شرایط محدودیت آوازخوانی زنان در جمهوری اسلامی، به‌ویژه در دهه‌های ۱۳۶۰ و ۱۳۷۰، اشاره شده است. او در آن سال‌ها، با وجود محدودیت‌های فرهنگی و اجتماعی، کارگاه‌های موسیقی برگزار کرد و به‌صورت پنهانی به زنان ایرانی موسیقی سنتی آموزش داد. این فعالیت‌ها به انتقال میراث موسیقی محلی ایران و فراهم‌کردن فرصتی برای ابراز وجود زنان از طریق موسیقی کمک کرد.
@IndyPersian
سیما بینا در سال ۱۳۲۴ در خراسان متولد شد. او از کودکی به موسیقی محلی علاقه‌مند بود و در دهه ۱۳۴۰ فعالیت حرفه‌ای خود را با اجرای عمومی و ضبط آثار موسیقایی آغاز کرد. صدای متمایز و توانایی او در اجرای اصیل ترانه‌های سنتی، به‌سرعت او را در ایران و خارج از کشور به چهره‌ای شناخته‌شده تبدیل کرد.
به گزارش دانشگاه استنفورد، بینا در کنار خوانندگی و ترانه‌سرایی، سال‌ها برای گردآوری، ثبت و حفظ موسیقی محلی مناطق مختلف ایران پژوهش کرده است. او با سفر به مناطق دورافتاده و آموختن از موسیقی‌دانان بومی، مجموعه گسترده‌ای از ترانه‌های اقوام و مناطق مختلف ایران، از لالایی‌های کردی تا نغمه‌های بلوچی، گردآوری کرده است. انتشار کتاب‌هایی درباره موسیقی محلی ایران و سخنرانی در دانشگاه‌ها و موسسه‌های فرهنگی جهان از دیگر فعالیت‌های او است. در این گزارش همچنین به تلاش‌های بینا در شرایط محدودیت آوازخوانی زنان در جمهوری اسلامی، به‌ویژه در دهه‌های ۱۳۶۰ و ۱۳۷۰، اشاره شده است. او در آن سال‌ها، با وجود محدودیت‌های فرهنگی و اجتماعی، کارگاه‌های موسیقی برگزار کرد و به‌صورت پنهانی به زنان ایرانی موسیقی سنتی آموزش داد. این فعالیت‌ها به انتقال میراث موسیقی محلی ایران و فراهم‌کردن فرصتی برای ابراز وجود زنان از طریق موسیقی کمک کرد.
@IndyPersian
Comments
Be the first to add a comment
Log in to comment