روستاهای حوضه آبریز شرقی ایران قربانی سدسازی، طالبان و فقدان دیپلماسی آب
روستاهای حوضه های آبریز مشترک با افغانستان از هریرود با سد دوستی گرفته تا سد کمالخان و سد کجکی قربانی سدسازی افغانستان و البته دیپلماسی مقتدرانه آب از سوی جمهوری اسلامی ایرانند.
از قبل از به قدرت رسیدن طالبان دیپلماسی آب در این حوضه ها منفعلانه عمل کرده وبا قدرت گرفتن طالبان نیز همچنان بحث حقابه هامون و هریرود و وضعیت کشاورزان و روستاییان این دو حوضه آبریز در هاله ای از ابهام و بلاتکلیفی است.
در طول تاریخ مردم سرخس از هریرود و کشف رود، مردم حوضه هیرمند از هامون بهره مند بوده اند و بر اساس معاهدات سد دوستی نیز باید «حقابه» کشاورزان و روستاها تامین می‌شد ، اما با بهره برداری افغانستان از سد سلما و کمال خان و همچنین خشکسالی های گذشته نه تنها حقابه ای داده نشد بلکه وضعیت روز به روز بدتر شده و با شدت گرفتن تنش آبی شاهد اعتراضات مردمی هستیم.
ضعف دیپلماسی آب یکی از مهمترین چالش‌های این منطقه است. مثلا در خصوص سد دوستی، درتوافق نامه سد ذکر شده که بر اساس آورده، در اوج وبالای 900 میلیون متر مکعب«آورده» در یک سال آبی؛ 54 میلیون متر مکعب سهم کشاورزان، 60 میلیون متر مکعب سهم آستان قدس و حدود 49.5 میلیون متر مکعب هم آب برای محیط زیست باید رها سازی شود.
اما متاسفانه نه تنها به این توافق نامه ها عمل نشده بلکه با احداث سد سلما و پاشدان در بالا دست هریرود و بهره برداری از آن حوضه هریرود، تنش آبی در ایران و ترکمنستان تشدید شد.
در حوضه هیرمند نیز مشکلات حقابه به همین میزان بغرنج است و رهاسازي سیلابها تحت عنوان حقابه نوعی کلاهبرداری است!!
به قدرت رسیدن طالبان به قدرت دیپلماسی آب در حوضه های مشترک بین ایران و افغانستان پیچیده تر کرده است، در ابتدای به قدرت رسیدن طالبان در اظهار نظری از سوی سخنگوی طالبان گفته شد که طالبان به هیچ وجه حاضر به مذاکره برسر آب با همسايگان نیست!! /مهتا بذرافکن
منبع آمار : خراسان
🆔 @RuralWomenIssues 👩🌾
روستاهای حوضه های آبریز مشترک با افغانستان از هریرود با سد دوستی گرفته تا سد کمالخان و سد کجکی قربانی سدسازی افغانستان و البته دیپلماسی مقتدرانه آب از سوی جمهوری اسلامی ایرانند.
از قبل از به قدرت رسیدن طالبان دیپلماسی آب در این حوضه ها منفعلانه عمل کرده وبا قدرت گرفتن طالبان نیز همچنان بحث حقابه هامون و هریرود و وضعیت کشاورزان و روستاییان این دو حوضه آبریز در هاله ای از ابهام و بلاتکلیفی است.
در طول تاریخ مردم سرخس از هریرود و کشف رود، مردم حوضه هیرمند از هامون بهره مند بوده اند و بر اساس معاهدات سد دوستی نیز باید «حقابه» کشاورزان و روستاها تامین می‌شد ، اما با بهره برداری افغانستان از سد سلما و کمال خان و همچنین خشکسالی های گذشته نه تنها حقابه ای داده نشد بلکه وضعیت روز به روز بدتر شده و با شدت گرفتن تنش آبی شاهد اعتراضات مردمی هستیم.
ضعف دیپلماسی آب یکی از مهمترین چالش‌های این منطقه است. مثلا در خصوص سد دوستی، درتوافق نامه سد ذکر شده که بر اساس آورده، در اوج وبالای 900 میلیون متر مکعب«آورده» در یک سال آبی؛ 54 میلیون متر مکعب سهم کشاورزان، 60 میلیون متر مکعب سهم آستان قدس و حدود 49.5 میلیون متر مکعب هم آب برای محیط زیست باید رها سازی شود.
اما متاسفانه نه تنها به این توافق نامه ها عمل نشده بلکه با احداث سد سلما و پاشدان در بالا دست هریرود و بهره برداری از آن حوضه هریرود، تنش آبی در ایران و ترکمنستان تشدید شد.
در حوضه هیرمند نیز مشکلات حقابه به همین میزان بغرنج است و رهاسازي سیلابها تحت عنوان حقابه نوعی کلاهبرداری است!!
به قدرت رسیدن طالبان به قدرت دیپلماسی آب در حوضه های مشترک بین ایران و افغانستان پیچیده تر کرده است، در ابتدای به قدرت رسیدن طالبان در اظهار نظری از سوی سخنگوی طالبان گفته شد که طالبان به هیچ وجه حاضر به مذاکره برسر آب با همسايگان نیست!! /مهتا بذرافکن
منبع آمار : خراسان
🆔 @RuralWomenIssues 👩🌾
Comments
Be the first to add a comment
Log in to comment