چرا اثر پنگوئن؟

پنگوئن‌ها به طرز اعجاب‌برانگیزی رفتار منفعت‌طلبانه‌ای دارند که آنها را از شکارچیانشان در امان نگه می‌دارد. اما قبل از اینکه برای شکار ماهی به آب‌های یخ‌زده شیرجه بزنند، در لبه یخ به یکدیگر تنه می‌زنند تا اولین‌نفری نباشند که به داخل آب می‌پرد.
این یک جابه‌جایی تدریجی و با شک و تردید است. زمانی که اولین پنگوئن نگون‌بخت به سمت پرتگاه می‌لغزد، گروه این فرد پیشگام را به داخل آب هل می‌دهد.

حالا که پنگوئن به درون آب‌های یخ‌زده افتاد، گروه منتظر می‌ماند.

این داوطلب ناخواسته به صورت غیرارادی از اعماق آب بیرون می‌آید و شنا می‌کند، خوشحال از اینکه نهنگ‌های قاتل او را نخورده‌اند. این اتفاق نشان می‌دهد که هیچ نهنگ قاتل گرسنه‌ای زیر سطح یخ وجود ندارد.
پس از این، کل گروه به داخل آب شیرجه می‌زند و ماهیگیری دسته‌جمعی آغاز می‌شود.

اقتصاددانان، جوزف فارل و گارث سالونر این سناریو را «اینرسی بیش از حد» و به زبان عامیانه‌تر «مشکل پنگوئن» نامیده‌اند.
پنگوئن‌های گرسنه در لبه یک یخ شناور جمع می‌شوند و تمایلی به شیرجه زدن در آب ندارند. غذا در آب وجود دارد، اما ممکن است یک نهنگ قاتل در کمین باشد، بنابراین هیچ پنگوئنی نمی‌خواهد ابتدا شیرجه بزند.
در چنین شرایطی، عقلانیت فردی ممکن است گروهی را به سمت از دست دادن فرصت‌های جذاب سوق دهد، به عنوان مثال، یک وعده غذایی بدون شکارچی یا یک محصول جدید شبکه‌ای نوآورانه...

ادامه مطلب؛
https://www.tejaratefarda.com/بخش-بین-الملل-اقتصاد-36/42434-اثر-پنگوئن
كانال قواعدبازی
https://t.me/ExecutiveManagement

Comments

Be the first to add a comment